Alcohol veroorzaakt minstens zeven soorten kanker

Alcohol veroorzaakt niet alleen leverkanker, het ligt aan de basis van nog minstens zes andere kankers, zegt een nieuwe studie.

Alcohol veroorzaakt minstens zeven soorten kanker

© Getty Images/iStockphoto

Volgens Jennie Connor, epidemioloog aan de Universiteit van Otago (Nieuw-Zeeland), is er een rechtstreekse link tussen het drinken van alcohol en minstens zeven soorten kanker: mond- en keelkanker, strottenhoofdkanker, slokdarmkanker, leverkanker, dikkedarmkanker, darmkanker en borstkanker.

In 2012 was alcoholconsumptie zo rechtstreeks verantwoordelijk voor een half miljoen kankerdoden, bijna 6 procent van het totale aantal kankerdoden wereldwijd, schrijft Connor in de vakpublicatie Addiction.

Connor nam de rapporten van belangrijke instanties voor kankeronderzoek van de laatste tien jaar onder de loep, onder meer die van het Wereldkankeronderzoeksfonds, het Internationaal Agentschap voor Kankeronderzoek en de Wereldgezondheidsorganisatie.

Rechtstreeks verband

Het gaat om meer dan een statistisch verband tussen alcohol en kanker dat door iets anders zou kunnen worden uitgelegd, zegt Connor. Er zijn voldoende stevige bewijzen dat drinken rechtstreeks tot kanker leidt, stelt ze.

En niet alleen wie zwaar drinkt, loopt risico. Ook wie weinig drinkt, loopt gevaar. Er is geen veilige grens, zegt ze.

Wie zwaar drinkt, verhoogt het risico op kanker wel. En wie alcohol en tabak combineert, loopt nog meer risico.

Het precieze biologische verband tussen alcohol en kanker is niet duidelijk. Een hypothese is dat alcohol DNA beschadigt. “Zelfs zonder dat we de biologische mechanismen kennen, ondersteunt het epidemiologische bewijs de conclusie dat alcohol kanker veroorzaakt in keelholte, strottenhoofd, slokdarm, lever, dikke darm, rectum en borst.”

Onderzoek wijst ook steeds meer in de richting van huid-, prostaat- en pancreaskanker. (IPS)

Negen redenen waarom zelfs met mate drinken slecht is voor je gezondheid

Door maandag 11 juli 2016, 12:41 in categorie: Gezond

Een glaasje wijn op het terras, een borrel na het eten en bij de barbecue een biertje extra, omdat het vakantie is. De meeste mensen zien weinig kwaad in alcohol. Toch is zelfs met mate drinken slecht voor je gezondheid.

Negen redenen:

1. Slaap
Zelfs dat ene glas voor het slapengaan heeft een negatieve invloed op je slaap. Je slaapt lichter en wordt vaker wakker.

2. Overgewicht
Alcohol doet je eetlust toenemen en verslechtert je metabolisme met meer kans op overgewicht tot gevolg.

3. Kanker
Een heel klein beetje alcohol verhoogt al de kans op kanker in de borst, lever, het strottenhoofd, de darm, slokdarm, mond en keel.

4. Andere ziektes
Gematigde drinkers lopen ook meer kans op hoge bloeddruk, levercirrose en chronische ontsteking van de alvleesklier.

5. Vroegtijdig overlijden
Zelfs mensen die heel weinig drinken, hebben al kans om eerder dood te gaan.

6. Hartgezondheid
Lang dachten onderzoekers dat een glas rode wijn per dag goed is voor het hart, maar in een nieuwe studie concluderen wetenschappers dat dat waarschijnlijk helemaal niet zo is.

7. Welzijn
Word je van alcohol dan niet gelukkiger? Niet echt. Zelfs bij studenten correleert alcohol met minder voldoening in het leven, hoewel mannen die drinken, wel aangeven dat het goed is voor hun sociale leven.

8. Stress
In alle leeftijdscategorieën is stress een belangrijke voorspeller van alcoholgebruik.

9. Negatief
Impliciete associatietesten laten zien dat zowel zware als lichte drinkers sterke negatieve associaties hebben bij alcohol.

Meer levensverhalen

verhaal1 De hele wereld was tegen me.
Nooit had IK nu eens geluk. Behalve als ik in het weekeinde met mijn vrienden op stap ging. Vrijdag en zaterdag scheen de zon. Zondag werd alweer behoorlijk duister en de rest van de week was zwart, pikzwart. Totdat ik besloot mijn werkdagen ’s avonds wat op te fleuren. Dat dacht ik tenminste. De kenners kunnen het al raden. Na verloop van tijd wilde de zon zelfs in het kleinste glaasje alcohol niet meer schijnen. Toen ben ik naar de AA gevlucht. Dat is nu zo’n zes jaar geleden. Van vechten tegen de drank kwam ik tot aanvaarden van mijn problemen; heel veel leren en zelfs een beetje genieten. Nog steeds heb ik zwarte dagen, maar die zijn nog altijd een stuk vrolijker dan die zogenaamde “zonnige”  dagen van vroeger.

Truus, (ruim 6 jaar AA)
verhaal2 Vandaag heb ik niet gedronken.
Dat kan ik nu al – zonder één dag over te slaan – voor de 121 ste keer zeggen. Soms lijkt het niet zo bijzonder vergeleken met de zeventien jaren dat ik elke dag dronk en nooit op het idee kwam daar eens bij stil te staan. Zelfs niet voor het slapen gaan. Vaak echter voel ik me heel bijzonder. Vandaag, 121 dagen zonder alcohol. Morgen 122? Ik weet het niet; ik hoop het wel.

Herman, (4 maanden AA)
verhaal3 Pijn en hevig lijden hebben mij na 25 jaar alcoholgebruik naar de AA gestuurd.
Ik wilde nog niet dood, maar kon haast niet meer leven. Vanaf dat moment heb ik geen glas meer aangeraakt; alle drank het huis uit; ook mijn drankvrienden later verbannen. Het is alles geen rozegeur en maneschijn, maar wel heb ik mijn verstand terug, mijn vrijheid van handelen, een zekere mate van rust en heel belangrijk: hoop voor de toekomst. Een toekomst die wat mij betreft hand in hand blijft gaan met AA; met mijn nieuwe vrienden. Zonder hen weet ik niet waar ik zou zijn. Het was waarschijnlijk mijn laatste kans. Die laat ik me niet meer ontglippen.

Magreeth, (17 jaar AA)
verhaal4 Je kunt mij wel een stille drinker noemen.
En een stiekeme. Eentje die het met de wet ook soms niet zo nauw nam om aan de drank te komen. Totdat de wet besloot dat het afgelopen moest zijn. Te veel schulden, teveel bedrog. Van kwaad tot erger. Na eerst een tijd in een ziekenhuis ging ik met tegenzin naar de AA. Het zou mij toch niet lukken. En bovendien: die mensen leken allemaal veel te opgewekt. Die hadden het nooit zo slecht gehad als ik. Nu praat ik toch wel anders; ben ik degene die vrolijk is, geen schulden meer heeft en zelfs nieuwelingen kan vertellen hoe tijd en training van de grootste pessimist een redelijke tevreden mens kan maken.

Jan, (5½ jaar AA)
verhaal5 Niet drinken is nog steeds een wonder.
Wie wordt er nu beloond door iets niet te doen? Zo voelt het nu, na ruim drie jaar AA. In het begin leek het een verschrikkelijke opgave. Ik heb heel wat afgeknokt, mij vreselijk verzet en soms bijna de hoop opgegeven. Maar binnen AA heb ik toch de steun en de kracht gevonden om door te zetten. \”Neem de tijd\”, werd me altijd voorgehouden. Dat doe ik nu. En als het aan mij ligt ga ik er nog lang mee door. Ook met iets niets doen om er geestelijk en lichamelijk beter van te worden.

Klaas, (3 jaar AA)
verhaal6 Wat is een alcoholist?
Iemand die vervuild, verarmd en totaal vereenzaamd op en van de straat moet leven? Dat heb ik mijzelf jarenlang verteld. Ik was dus geen alcoholist, maar inmiddels weet ik beter. Een alcoholist is iemand die het eerste glas niet kan weerstaan, na het tiende glas van de wereld is, `s morgens met één borreltje weer hersteld lijkt te zijn en vrolijk weer aan het werk gaat. Goed in het pak, geen financiële zorgen, maatschappelijk aanzien. Iemand die vanaf 12 uur `s middags op de klok begint te kijken: nog vijf uur, dan mag het weer. Iemand die al drinkend maatschappelijk steeds weer verder opdroogt, zijn gezin verwaarloost en zijn baan dreigt kwijt te raken. Dat was ik. Nog steeds ben ik alcoholist, maar nu een niet-drinkende, weer volop in het leven. Ik heb veel teruggekregen van wat ik zelf was kwijt geraakt en ik ga elke week naar de AA om dat alles vast te houden.

Peter, (7 jaar AA)
verhaal7 Mijn drankfestijn was kort.
Het was hevig en dramatisch. Ik was een laatbloeier die opeens ontdekte dat een ijskoude borrel heel wat warmte leek te geven. Ik weet niet waarom ik ermee begon en zeker niet waarom ik er niet meer mee kon stoppen. Ik weet wel dat ik steeds stommere dingen ging doen. Gelukkig had ik – achteraf pratend – na drie jaren mijn buik ervan vol (dat was me ook aan te zien). “Iets”, dat ik echt niet kan benoemen, deed me bellen naar AA. Ik zou nog twee dagen moeten wachten om naar een groepsavond te kunnen gaan. Nog twee dagen drinken; maar dat waren de laatste. Ik weet niet wat ik van AA verwachte; wel dat ik de afgelopen jaren van AA heb gekregen. Elke dag een nieuwe dag die helemaal van mijn is en niet meer van de drank. Elke dag een nieuwe leerdag, een nieuwe levenservaring. Mijn nuchterheid is doorgaans een groots festijn; het is een belevenis om elke dag tevreden mee te zijn.

Karin, (20 jaar AA)
verhaal8 “Wat wil je?”, zeg ik nu.
Dat man en kinderen maar blijven toekijken als je weer de boel hebt laten versloffen en uitgeteld op de bank ligt? Dat anderen steeds jouw gedrag rechtpraten, met jou smoezen meegaan? \”Wat wil ik?\”, zeg ik ook op dit moment. Er weer zijn voor mijzelf en mijn gezin. Dankzij AA slaag ik daar steeds beter in. Ik heb nog een lange weg te gaan, dat weet ik. Maar nu kunnen mensen weer op mij rekenen en zelfs een beetje trots op me zijn. Wat ik na twaalf jaar letterlijk verdronken heb, kan natuurlijk niet in één jaar weer een goede oogst opleveren. Dat hoor ik wekelijks aan de AA-tafel. Maar in de knop staan doet mijn leven wel. De schuld en schaamte liggen achter me. De bloeitijd is wat mij betreft nu aangebroken, maar ik zal niet te optimistisch zijn. Ik ben me er terdege van bewust dat zo’n groeiproces veel tijd, energie en overgave vergt. Daar ga ik voor, want in AA spreken ze niet alleen mijn taal; ik heb er ook een deskundige kwekerij gevonden.

Liesbeth, (14 maanden AA)

Dertig dagen geen alcohol: ‘Wijn beschouw ik nu als vergif’

MAANDAG 11 JULI 2016

Dertig dagen geen alcohol: 'Wijn beschouw ik nu als vergif'

Ik, LINDAnieuws-redacteur Martine, dertig dagen zonder een rood wijntje? Volgens vrienden een grap. Toch gingen alcohol en ik even niet meer door één deur. Ofwel: #IkPas(te).

Maar wat was het soms moeilijk voor iemand die -ik quote mijn lief- geen rem kende.

Uitgelachen op Facebook
Een misschien iets te gezellige maandagavond en een nachtmerrie (oorzaak: combi van alcohol en knoflook) verder, las ik de volgende ochtend over #IkPas. Een initiatief van onder andere het Trimbos-instituut, de GGD en diverse gemeenten. Het doel: dertig óf veertig dagen de fles laten staan. Toen ik op Facebook aan vrienden en collega’s vertelde dat ik hier aan mee ging doen, werd ik compleet uitgelachen.

‘Nou, even eraan ruiken dan’
Geloof je het zelf, zo’n zestien uur geleden zat je hier nog te lurken.  En mijn zwager vroeg zich af wat ik mijzelf in vredesnaam aandeed. Van je familie en vrienden moet je het hebben, dat blijkt. Tegen iedereen die er niet in geloofde, steek ik nu mijn tong uit, want het is me namelijk gelukt. Er ging letterlijk geen druppel in. Bekentenis: ik heb wel soms geroken aan een fles als-ie werd ontkurkt…

Dit ‘leven’ bestond even niet meer:

FullSizeRender

IMG_6524

IMG_5098

Daar gaat mijn rode ‘ontspanning’
Alle flessen (met pijn in het hart: mijn favoriete rode Californische Zinfandel) achter slot en grendel. Ja, want als ik zoiets doe, doe ik het goed. Mijn dagen bestonden vanaf nu uit gezond eten, sporten en geen alcoholische versnaperingen. De eerste paar dagen ging het me makkelijk af, omdat de ‘vieze nasmaak’ van mijn maandagavond (de tel van het aantal glazen ben ik kwijtgeraakt) nog in mijn mond zat. Maar naarmate de week vorderde en het weekend voor de deur stond te trappelen, met daarin diverse etentjes, feestjes en verjaardagen, werd het toch wat moeilijker. Al gauw kreeg ik de vraag: goh, is er een tweede op komst? Uh nee dus, ik drink gewoon een keer niet. En wel dertig dagen niet. Ik heb in korte tijd nog nooit zoveel rollende ogen gezien. Jij en niet drinken? Is er iets mis met je of zo?

Dit waren dus lastige momenten:

Schermafbeelding 2015-03-31 om 21.52.16

IMG_1347

Junkie XXL
Na de eerste week voelde ik me af en toe een afkickende junk, want ik had echt last van verschillende verschijnselen: vooral veel hoofdpijn en een lamlendig gevoel. Je lichaam verandert echt en wil kennelijk in rap tempo die rotzooi uit het systeem krijgen. Na een dag of vijf merkte ik resultaat: minder moe, een energie van heb ik jou daar, ik sliep de hele nacht door en de weegschaal gaf zelfs een aantal kilo minder aan. Ook een mooie bijkomstigheid: mijn huid veranderde. Kind, wat heb je een mooi gezicht zo. Welke crème gebruik je? vroeg mijn moeder. Mijn recept: geen alcohol. Enige nadeel van dit experiment: wijn maakte plaats voor chocola. De repen waren niet aan te slepen in alle soorten en maten. Je kon het zo gek niet bedenken – met zeezout en drop werden favoriet.

Wijntje erbij?
Inmiddels zitten er dertig hele dagen op. Ik had niet gedacht dat het me zou lukken. Mijn doel is bereikt. Het gekke en misschien ook enge voor mij is dat ik geen wijn meer durf te drinken. Ik beschouw het als een soort ‘vergif’. Voel me nu zo goed zonder. Waarom weer naar de fles grijpen? Vrijdag is mijn lief jarig. Groot feest, want ik heb iets speciaals georganiseerd. Maar het zal me niets verbazen als ik daar sta te hossen (ja, volgens neef Wouter ben ik nuchter nog steeds zo knotsgek) met een spaatje, Marie-Henriëtte – dat dan weer wel.

Dit is de reden dat het (bijna) nooit bij één glas alcohol blijft

Wetenschappers hebben ontdekt waarom het zo lastig is om het bij één drankje te houden.

Zaterdag, 9 juli 2016, 12:00 uur

De schuld ligt bij onze eigen hersenen.

Lees ook: Dertig dagen geen alcohol: ‘Wijn beschouw ik nu als vergif’

Neuronen
Het is een bekende valkuil: je hebt jezelf voorgenomen maar één drankje te drinken. Maar voor je het weet heb je al een tweede, derde en vierde drankje achter de kiezen. Volgens onderzoekers van de A&M University in Texas ligt het aan de neuronen in onze hersenen.

Neuronen
Uit hun studie blijkt dat onze hersenen ons kunnen beschermen tegen overmatig alcoholgebruik. Zogenaamde D1-neuronen in ons brein zorgen ervoor dat we vocht blijven drinken, terwijl de D2-neuronen er juist voor zorgen dat we van de alcohol afblijven. Klinkt perfect, maar er is één probleem: zodra je alcohol drinkt, neemt de werking van deze D2-neuronen af.

Vicieuze cirkel
Na één drankje wil je nog meer drinken, met dank aan je D1-neuronen. Maar je D2-neuronen doen dan al minder goed hun werk, vanwege de alcohol. En daarna wil je nóg meer drinken, en werken je D2-neuronen nog minder goed – en zo beland je dus in een vicieuze cirkel.

 

Muizen
De wetenschappers hopen deze inzichten te kunnen gebruiken om alcoholverslaafden te helpen. Bij muizen bleek het namelijk mogelijk de D2-neuronen opnieuw te actieveren. Op langere termijn hoopt het onderzoeksteam hetzelfde bij mensen te kunnen doen.