De detoxcoach schudt ons wakker: ‘Saai? Een leven zonder alcohol is sexy!’

Ze dronk twintig glazen per week, maar stopte toen haar man een hartaanval kreeg. Met haar boek Ontwijnen wil Jacqueline van Lieshout (44) u overtuigen van de voordelen en zelfs het plezier van een alcoholvrij bestaan. ‘Terugkijkend zullen we zeggen: wat voor een debielen waren wij toen eigenlijk.

Overredingskracht is niet nodig om de Nederlandse detox- en ontwijnencoach Jacqueline van Lieshout aan het praten te krijgen. Ik sta nog met jas aan in de gang van haar appartement en ik weet al dat er een geurkaars brandt in de keuken, dat ze geen buiten heeft en dat mensen daar altijd over beginnen vanwege haar dochter van zeven – “Altijd dat gezeik over een tuin.”

Haar manier van doen is opvallend energiek en direct. Ook over het alcoholgebruik van de gemiddelde gelegenheidsdrinker en dat van zichzelf is ze rad van tong. We komen meteen op het onderwerp dat Van Lieshout sinds drie jaar in de greep heeft, zowel privé als in haar werk, doordat ze thee aanbiedt. Ze is een gepassioneerde theedrinker, nu ze geen druppel alcohol meer aanraakt.

“De eeuwige vraag aan de geheelonthouder is: ‘Wat moet je dan drinken?’”, zegt ze. “Op YouTube hou ik hele lezingen over vervanging: 0.0-bier, alcoholvrije wijn die best lekker is, kunstige mocktails. Ik ben blij met die evolutie, maar vooral in het begin moet je voorzichtig zijn met vervanging, want je grijpt razendsnel weer naar het echte werk. Of je nu gewend was wekelijks een paar keer langdurig te borrelen, te bingen in het weekend of elke avond met je partner drie dikke bokalen wijn te nemen bij het eten.”

Ja maar, wat moet je dán drinken?

Jacqueline van Lieshout: “Je moet vooral niet meteen naar het café willen, want die vervangers, dat werkt niet. Het kan er nog zo echt uitzien, dat alcoholvrije rode wijntje in een mooi glas, maar je staat erbij met een cassis, als een idioot. Mensen die gestopt zijn met roken gaan toch ook niet buiten staan met een chocoladesigaret? Ik zeg altijd tegen de deelnemers aan mijn ontwijnenprogramma: maak jezelf de eerste paar weken niet gek door al die drankgerelateerde activiteiten voort te zetten.

“‘Ja maar’, sputteren met name vrouwen dan tegen, ‘ik kan het niet maken tegenover mijn vriendinnen.’ Dat krijg ik bijna dagelijks te horen. Ik snap hoe lastig het is, want drinkers willen dat jij ook door blijft drinken, vanuit de ingebeitelde maatschappelijke overtuiging dat een volwassen leven zonder drank ongezellig is. Vriendinnen van mij hebben een keer letterlijk gezegd dat ik niet mee mocht op een weekendje weg, omdat ik niet meer dronk.”

Van Lieshout dronk vroeger veel: twintig glazen per week was normaal. Uit eten met vrienden was eigenlijk uit drinken. Op haar veertigste eindigde ze na een liederlijke avond nog regelmatig op café om keihard Barbra Streisand te zingen met haar oude drinkmaatjes, een traditie die ontstaan was toen ze 18 waren. Thuis maakte ze er om de haverklap een dolle boel van met Bob, haar man. Dinsdagavond lag bijvoorbeeld altijd vast: als dochter in bed lag, kwamen de chique kristallen glazen en de kwaliteitswijn op tafel. Als Bob maar twee flessen had gehaald, vond ze dat heel irritant: waarom geen drie?

Dit wil niet zeggen dat Van Lieshout ontspoord was. Ze functioneerde prima. Na een studie economie, een aantal baantjes en de nodige bijscholing begon ze in 2004 een opleidingsinstituut voor massagetherapie, vanwaaruit ze zich ontwikkelde tot detoxcoach; dat ging dan vooral over eten. Ze schreef er twee goed verkopende boeken over: Het relaxdieet en In 28 dagen van gifbelt naar tempel. Tijdens die 28 dagen mochten de cursisten niet drinken. De coach wel, maar dat was geen onderwerp.

Alles veranderde toen Bob drie jaar geleden een hartaanval kreeg. Hij overleefde het, en een paar weken na het voorval gingen Van Lieshout en hij samen een weekendje weg om te vieren dat hij er nog was en het herstel voorspoedig verliep. Daar moest drank bij natuurlijk, en niet te weinig. De volgende ochtend voelde Bob zich zo ziek dat ze in paniek een lokale huisarts bezochten. Deze jonge vrouw hoorde hen hoofdschuddend aan en zei: “Waar zijn jullie mee bezig?”

Voor Van Lieshout was daarmee een grens bereikt. Ze stopte acuut met drinken – niet makkelijk, want haar sociale leven werd bij elkaar gehouden door alcohol. Al snel begon ze alles wat los en vast zat te lezen over het gevaar van alcohol voor de fysieke en geestelijke gezondheid. Ze ging in gesprek met artsen, die veel weten over de link tussen alcohol en allerlei ziektes, en verdiepte zich in verslaving en de verslavingszorg. Waarom dronk zij? Waarom drinken acht van de tien volwassenen en zijn maar weinigen zich bewust van de effecten van alcohol?

Als je op een zonnige dag door de stad fietst, zitten vanaf vier uur ’s middags de terrassen vol mensen die aperitieven alsof het hun laatste dag is. Weten we te weinig over de gezondheidsrisico’s van alcohol?

“Mensen willen er niet echt van weten, nee. In Nederland hebben we al een beleidsprobleem, om te beginnen. Psychiater René Kahn, die in zijn boek Op je gezondheid? haarfijn en onomwonden uitlegt hoe verschrikkelijk slecht het is, heeft tien jaar zonder resultaat gevochten bij de Gezondheidsraad om alcohol als volksgezondheidsprobleem hoger op de agenda te krijgen.

“Ik zat vorig jaar bij een vergadering van de Alcoholalliantie, een groep van elf organisaties uit de gezondheidszorg die meepraten over het Nationaal Preventieakkoord, waar de alcoholindustrie ook gewoon mag aanschuiven. Iemand zei dat excessief drinken een mannenprobleem is. Dan word ik helemaal gek. Maar ja, het ligt allemaal zo gevoelig.”

Hoe komt dat?

“Het probleem wordt als een strandbal onder water gehouden, omdat iedereen zelf te verzot is op drank: journalisten, beleidsmakers, politici, en artsen niet te vergeten.

“Ik dronk vroeger ook vijf chardonnaytjes als ik bij de kapper zat, ik ging achteruit de deur uit. Bij elke boekpresentatie in een boekhandel wordt lekker doorgeschonken. Het is hier zo normaal om te drinken, terwijl wetenschappelijk definitief vaststaat dat de enige gezonde hoeveelheid nul is. Zelfs het verhaal over ‘één glaasje is goed voor je’ is naar het land der wishful thinking verwezen.

“Alcohol is een supergiftig middel dat verband houdt met kanker op alle plekken waar het langs glijdt: van mond tot darm. En het verhoogt de kans op borstkanker. Als het nu pas zou worden uitgevonden, zou er direct een verbod op komen.”

U bent actief op sociale media met uw kruistocht. Krijgt u weleens negatieve reacties?

“Je houdt niet voor mogelijk wat ik naar mijn hoofd geslingerd kreeg toen ik de cover van het boek op Facebook zette: ‘Wanneer sluiten ze dit wijf op?’, ‘Mein Kampf is verboden, maar dit mag wel?!’, ‘Krijg je een touw bij dit kutboek?’ De hele dag ging het zo door, mensen waren hysterisch. Ik raak een maatschappelijk pijnpunt aan, want drank is de nationale knuffelbeer voor grote mensen. Dat sterkt me in mijn ambitie om het bewustzijn te vergroten.

“Ik ga niet met een spandoek voor wijnwinkels staan, maar ik wil wel graag kennis verspreiden zodat mensen weten met welke kracht ze te maken hebben. Drank is een heerlijke verdoving in een overvol leven, dat weet ik maar al te goed.

“Gelukkig bewegen we ook een andere kant op. In New York en Londen stikt het van de soberista’s en alcoholvrije bars. Er gebeurt wel wat, ook hier, maar de revolutie gaat traag. Net als destijds bij roken. Al in de jaren 30 was bekend hoe ongezond het was en in de jaren 80 bliezen we nog steeds de woonkamer blauw in het bijzijn van baby’s.”

Hoe werd er gedronken in uw omgeving toen u opgroeide?

“Heel matig. Er was wel veel stress in huis, onder druk van de extreme prestatiedrang van mijn vader. Alleen de vrijdagmiddagen waren een moment van ontspanning, en die middagen herinner ik me als heel fijn. Dan kwamen zijn collega’s langs, zette mijn moeder kaas en worst op tafel en werd er gedronken, maar niet excessief.

“Ik heb mijn ouders nooit dronken gezien. In de zomer hadden we soms een barbecue, met mijn vader vrolijk aan de rode wijn. Dat was ook gezellig. Verder was ik doods- en doodsbang voor hem. Als mijn moeder naar de wc ging, zat ik met hartkloppingen op de bank.”

Mishandelde hij u?

“Niet fysiek, maar toen ik zeven was, zei hij tegen me: ‘Als jij maar bang blijft’. Ik was een boksbal voor zijn onmacht en zijn behoefte aan controle, wat vaak ontbrak: een gespannen huwelijk, mijn broer was een gehandicapt kind, dingen op mijn vaders werk liepen niet altijd naar zijn wil, mijn oudste broer stopte met studeren terwijl hij zelf geen opleiding had kunnen afmaken door geldgebrek. En ik was het kind dat het meest op hem leek. Ik moest zijn robotje zijn.

“Hij kon het niet aan dat ik opgroeide. De eerste keer dat ik blauwe mascara op had – dat hadden we in 1989 – heeft hij met afwasmiddel mijn gezicht geschrobd. In zijn tirades barstte hij soms in tranen uit. ‘Weet je wel wat je mij aandoet?!’, riep hij dan.

“Ik heb hem een keer mee naar Londen genomen – ik was 25, hij 65. We zaten het hele weekend lam in een pub. Ik dacht: ik ga net zo lang door met praten en vragen tot ik je huilend voor me heb. Dat hielp. Uiteindelijk was ik in 2017 de laatste die hem zag voordat hij doodging. Heel liefdevol. Ik was toen een jaar alcoholvrij. Iedereen om me heen zei: ‘Nu je vader dood is, mag je toch wel weer een keer drinken?’”Deed u het?

“Nee, ik wilde de rouw voelen, niet verdoven. Ik was eindelijk zover dat ik onder ogen zag wat een gigantische hoeveelheden ik heb weggedronken, en belangrijker: wat ik daarmee wegdronk aan gevoelens, herinneringen en onzekerheden. Ik leef nu in high definition. Heerlijk. Als ik dat ter sprake breng bij mensen, zeggen ze vaak: ‘Ja, maar jij dronk ook echt heel veel, hè.’ Terwijl ik ze zelf hun derde glas wijn zie inschenken.”

De ‘grage grijze gebiedsdrinkers’, zoals u ze noemt in uw boek.

“Ook wel: the high-functioning alcoholic. Alles op een rijtje hebben – baan, huis, kinderen, vriendenkring – maar kennelijk moet er wel het een en ander worden weggespoeld. Ook interessant is dat dezelfde mensen die zeggen dat ik ‘wel heel veel dronk’ van me willen horen dat ik geen alcoholist was, want ze zijn als de dood voor die spiegel. Door te stoppen kom ik indirect aan hun teddybeer.”

Noemt u uzelf een alcoholist?

“Nee.”

Waarom niet?

“Ik voldeed aan de wetenschappelijke kenmerken, maar het maatschappelijke beeld van een alcoholist past niet bij wie ik was. Ik ben het ook niet eens met de term op zich. Er bestaat terecht niet zoiets als een nicotinist of een cocaïnist. Het woord alcoholist wijst naar de persoon en haalt zo de aandacht af van het middel. Daardoor kun je als alcoholgebruiker zeggen: ‘Die dakloze man voor de supermarkt, bedelend om een euro voor een blik Cara Pils, dát is een alcoholist. Wij zijn gewoon gezellige sociale drinkers.’”

En we gaan daarmee onterecht vrijuit?

“Ja, en het middel ook. Daarom moet je je in onze wereld in een heleboel kringen verantwoorden als je níét drinkt. Zwangerschap, een antibioticakuur of autorijden worden geaccepteerd. (schenkt thee bij)

“Ik weet nog dat ik na veertien weken sober mijn eerste blog schreef, huilend omdat ik een verborgen gedeelte van mezelf publiek maakte. Mind you, ik had mezelf uitgeroepen tot detoxcoach, maar dronk op vrijdagavond tien glazen wijn. Wie hou je dan voor de gek? Volslagen onnozel. Tijdens die eerste veertien weken ging ik merken dat niemand erover praat. Hoe anders is dat als je stopt met roken? Dan hangt iedereen de vlag voor je uit.”

Wanneer kwam het moment dat u het ontwijnen ging promoten?

“In mijn eerste alcoholvrije jaar was ik alleen maar met mezelf bezig. Je moet tegen zo veel dingen vechten: je verslaving, je omgeving die het niet kan uitstaan, de letterlijke buitenwereld, want de drankindustrie zit overal in. En dan het gevecht tegen die onbewuste overtuiging: zonder drank is mijn leven minder waard. Dat is lastig om in je eentje te doorstaan. Maar ja, dacht ik na een jaar, we hebben alleen maar – en dan bedoel ik ‘alleen maar’ niet lullig – de klassieke verslavingszorg als het om alcohol gaat, met het imago van de kneus voor de supermarkt of de huisvrouw die om elf uur ’s morgens aan de wodka zit. Daar associeert het gros van de ‘grage grijze gebiedsdrinkers’ zich niet mee, ook al horen ze er thuis.

“‘Als je testjes doet van organisaties die zich bezighouden met verslaving, dan is iedereen alcoholist’, hoor je vaak mensen roepen. ‘Hahaha, schenk maar bij.’ Ik besloot een boek en een programma te maken met de luchtigheid van mijn detoxboeken, in de hoop die grote groep wel te bereiken. Ik zet het zo neer: voorlopig niet drinken voor onbepaalde tijd. Zo bekijk ik het zelf ook nog steeds. Nooit is te groot en doodeng, dat kunnen mensen helemaal niet bevatten.”

One day at a time.

“Prachtig streven van de AA. Anders wordt het onoverzichtelijk.”

Hebt u vrienden verloren in het proces?

“Mijn vriendschappen zijn veranderd. Ik had me natuurlijk gedurende 25 jaar omringd met mensen die ook veel drinken. Die deden soms raar als ze hier kwamen. Nog steeds wel. Heel nadrukkelijk om thee vragen, en zo. Hoeft van mij niet, ik schenk je graag in, maar schijnbaar is er ongemak bij mijn gemak. Drinkers vinden het lastig dat ik me fantastisch voel, twintig kilo kwijt ben, goed slaap en mentaal tachtig keer sterker ben. Op een sporadische verjaardag waar ik nog voor word uitgenodigd, zie ik dat vriendinnen zich na glas twee van me weg gaan bewegen. Dat herken ik wel, ik had ook een bloedhekel aan Spa-drinkers en nippers.

“Ik trek nu meer naar mensen toe die niet of weinig drinken, en ik doe andere dingen. Naar de bioscoop, wandelen. Drinken kost ontzettend veel tijd, geld en energie, daar heb je ineens zeeën van over. Tegen de deelnemers zeg ik altijd: ga je tijd anders indelen. Ik ben zelf aan zo veel niet toegekomen toen ik nog dronk, aan zo veel gevoelens ook niet. Ik kon bijvoorbeeld nooit boos zijn, maar toen ik drie maanden nuchter was, kwam er ineens een woede over me, zo hevig dat ik in de supermarkt stond en dacht: ik hoop dat iemand een pot doperwten op mijn voet laat vallen, dan heb ik een reden om uit te vallen.”

Hopelijk ging dat ook weer weg.

“Ja, natuurlijk. De problemen die ik weg probeerde te drinken werden opgelost toen ik niet meer dronk. En die problemen hoeven geen heftige jeugd te zijn, hoor. De gangbare stress van een drukke werkweek, een vervelende collega, een afwezige partner of je vier kinderen is reden genoeg.

“Over een paar jaar gaan de vrouwen van mijn generatie zich melden voor hun eerste mammografie. Reken maar dat er bij bosjes borstkanker gevonden wordt, en na een hopelijk succesvolle behandeling zullen veel van hen weer vrolijk aan de wijn gaan. Ook omdat nog veel artsen de link tussen drinken en kanker niet genoeg op de radar hebben – of willen hebben – en het dus ook niet overbrengen.”

Van Lieshout wijst naar buiten, in de richting van de middelbare school aan de overkant van haar straat. “Wat voor voorbeeld geven we onze kinderen? Ze groeien op met het idee van: yes, als ik achttien ben mag ik eindelijk zuipen. Tuurlijk, drank is een heerlijk smeermiddel tijdens de periode waarin je ingewikkelde sociale interacties met andere mensen onder de knie moet krijgen, je voor het eerst seks hebt en extreem gevoelig bent voor groepsdruk. Het trekt je door je jongvolwassenheid heen, maar het zou veel beter zijn om die periode droog mee te maken, voor later als je groot bent.

“Over vijftig jaar gaan we terugkijken op de debiliteit van nu. De Breezers, shotjes, Zon, Zuipen, Ziekenhuis, Jip en Janneke-kinderchampagne. Doe toch normaal. Wake up, people. Alcohol is een zwaar beschadigende, intens verslavende harddrug. Als we als tiener zouden opgroeien zonder drank, dan zouden we als volwassene geen probleem hebben.”

En gewoon af en toe drinken?

“Bijna niemand kan dat, omdat het zo verslavend is. Maar we zouden er al wat mee opschieten als we vrijelijk kunnen zeggen dat we het niet voor elkaar krijgen, een glas per week. Zonder weggezet te worden als slappeling door mensen die het zelf ook niet kunnen. Ik ga heus niet verkondigen dat niemand ooit meer een glas drank mag aanraken, maar laten we er wel eerlijker en openhartiger over praten. Mijn doel is vooral te laten zien dat een alcoholvrij leven sexy is, en niet saai. Er is gezellig licht aan het einde van de alcoholtunnel.”

Mist u het?

“Niet meer, maar dat heeft een tijd geduurd. Het is net liefdesverdriet. Zo’n eerste glas van een lekkere wijn, ja, dat is fijn. En toch word ik gelukkiger van thee. De fun zit in het leven zelf, niet in de fles.”

Zorgen over doelen alcoholconsumptie

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) pleitte een half jaar geleden nog voor aanscherping van de regels rond alcoholreclame, maar nu adviseren wetenschappers een wereldwijd verbod. Hun onderzoek, dinsdag gepubliceerd in The Lancet, wijst uit dat de consumptie van drank de komende tien jaar verder zal oplopen. Rond 2030 zal de helft van de volwassen bevolking alcohol drinken, alle pogingen van overheden en gezondheidsorganisaties om het verbruik juist terug te dringen ten spijt. Daarmee zal ook het streven van de WHO om in 2025 het schadelijk drankgebruik met 10% te verminderen, niet worden gehaald. Voor de studie werd de alcoholconsumptie in 189 landen bekeken over de periode 1990-2017. In die 27 jaar is de gemiddelde consumptie per hoofd van de volwassen bevolking gestegen van 5,9 naar 6,5 liter. De voorspelling is dat dat in 2030 7,6 liter zal zijn. Dit komt door een grotere inname van alcohol, maar is ook te wijten aan de bevolkingsgroei. In Europa wordt minder gedronken, maar in China, India en Vietnam juist meer. Om de consumptie te verminderen zullen overheden meer doeltreffende maatregelen moeten nemen, stellen de onderzoekers.

Bron:/www.slijtersvakblad.nl

Wereldwijd wordt almaar meer gedronken

Er wordt steeds meer alcohol gedronken op de wereld. Een analyse van gegevens uit 189 landen bracht aan het licht dat de consumptie van alcohol door de wereldbevolking tussen 1990 en 2017 met 70 procent is gestegen.  En dat gebeurt door 60 procent van de mensen op aarde. Want t meer dan 40 procent van de mensen wereldwijd blijkt geheelonthouder te zijn.

Oorzaak is de stijging van de bevolking en een groter verbruik per hoofd van de bevolking. Maar er zijn grote regionale verschillen. In Azië, en dan vooral China, stijgt het gebruik van alcohol snel. In Oost-Europa daalt het. Volgens de Wereld Gezondheids Organisatie gaat 1 op de 20 mensen dood aan gevolgen van Alcohol.

Bron :www.welingelichtekringen.nl

Verslaafd aan drank, gamen, shoppen? Dat ligt aan uw luie hersenen

Onze hersenen zijn lui, oud en tuk op plezier. Dat is gevaarlijk, want zo wint suiker het van groente en worden meninkjes even belangrijk als feiten, waarschuwt de Nederlandse neuropsychologe Margriet Sitskoorn in haar nieuwe boek HersenHack..

Wie kent de volgende situatie niet? Het is zaterdagavond, je pakt de roman vast die zulke fantastische kritieken kreeg in de krant, leest een paar pagina’s en voelt je aandacht verslappen. Misschien een glas wijn, denk je, en wat kaas erbij, lekker gezellig. Het is tenslotte zaterdag en de boog kan niet altijd gespannen staan. En wat zei je collega alweer over die nieuwe Netflix-reeks? Misschien toch maar even kijken. Volgens Margriet Sitskoorn, hoogleraar klinische neuropsychologie aan de universiteit van Tilburg, is dat absoluut normaal. “Onze hersenen willen het zo,” zegt ze, “want als je met weinig denken weg kunt komen, dan doe je dat.”

In haar nieuwste boek HersenHack gaat ze dieper in op de redenen waarom onze hersenen liever lui dan moe zijn, en op de gevaren van die luiheid, want voor je het weet geef je de regie over je doen en laten aan een ander. “Je hersenen moeten alles doen, van je ademhaling controleren tot je een rekensom laten maken”, verklaart Sitskoorn onze neiging naar de makkelijkste weg. “Dat kost heel veel energie. Vanouds was die energie schaars. Daarom zijn onze hersenen zo zuinig mogelijk gaan werken. En dat doen ze nog steeds, ook al hebben we nu eten bij de vleet.”

We moeten ons dus geen zorgen maken wanneer we liever languit naar Netflix liggen kijken in plaats van een boek te lezen?

Margriet Sitskoorn: “Dat ligt eraan wat je met jezelf en met de wereld wilt, want je laten leiden door je luie hersenen heeft een paar kwalijke gevolgen. Informatie en informatievoorziening zijn vandaag bijvoorbeeld heel anders dan vroeger. Wanneer je vroeger – en dan bedoel ik evolutionair vroeger en niet een paar jaar geleden – niet inging op de juiste informatie, was je heel snel dood. Dan at je giftige bessen, was je niet bang voor vuur en wist je niet dat beren gevaarlijk zijn. Je moest dus over de juiste informatie beschikken, en daar moest je moeite voor doen. Nu is dat anders. Wij worden voortdurend overspoeld met dingen die er niet toe doen, liefst lekker kort en lekker smeuïg, wat snel naar binnen gaat. We zijn tuk op de fastfood onder de informatie omdat die ons genotssysteem prikkelt. Kim Kardashian heeft nieuwe borsten en een mogelijke terreurverdachte is mogelijk opgepakt. Die clickbait leest superlekker, de primitiefste systemen in onze hersenen worden geprikkeld en we denken: dit is wel goed. Maar dat is niet zo. Als we ons door onze oude hersendelen laten leiden, verliezen we het contact met de realiteit.”

Onze hersenen zijn dus niet alleen lui, ze zijn ook niet aangepast aan onze wereld?

“De wereld heeft zich te snel en op een rare manier ontwikkeld. Onze hersenen veranderen daarentegen maar heel langzaam, laag na laag. Wat nodig is voor de veranderende maatschappij komt er als laatste bij, in ons geval de prefrontale hersenschors, het gebied achter je oogkassen en voorhoofd. Maar zo’n kwab zit daar niet van de ene op de andere dag. Die heeft heel veel tijd nodig om te evolueren, terwijl onze technologie razendsnel gaat. Zo kom je dus inderdaad met in eerste instantie onaangepaste hersenen te zitten. De diepere structuren van onze hersenen maken dat we genot beleven aan levensnoodzakelijke maar vanouds schaarse zaken als vet, suiker en seks. Vandaag kunnen we daar echter met volle teugen van genieten. Daarom moeten we ons heel bewust tegen de luiheid van onze hersenen verzetten. Doe je dat niet, dan raak je verslaafd aan alles wat er in overvloed is en in dergelijke mate niet goed is voor ons – vet, suiker en seks, maar ook gamen, Facebook en fastfood­informatie. Overal waar ik kom, zie ik mensen die wel ergens verslaafd aan zijn – is het geen alcohol, dan wel kopen of gamen. Iedereen heeft wel iets dat hij eigenlijk beter zou laten, maar wat hij o zo moeilijk vindt. We moeten onze prefrontale hersenschors ontwikkelen om daar tegenin te gaan.”

Maar de ene mens is wel vatbaarder voor verslavingen dan de andere, toch? Waarom?

“Alles wat je denkt, voelt of doet, wordt bepaald door twee zaken: je genen en je omgeving, en de interactie tussen die twee natuurlijk. Ik ben nu eenmaal zo, denken mensen vaak, maar dat is absoluut niet waar. Je genetische erfenis komt pas tot uiting onder invloed van wat je doet, dus door je omgeving. Je genen kun je niet veranderen, maar je omgeving wel. Je kunt je gedrag wijzigen door je prefrontale hersenschors te ontwikkelen. De genotsstructuren in je hersenen zeggen: lekker, drink er nog maar eentje, ook al mag je dan eigenlijk niet autorijden, maar goed, het is toch zo lekker. Je prefrontale schors zegt daarentegen: hartstikke lekker, maar we gaan het niet doen, want we hebben een groter doel en dat is niet dronken achter het stuur zitten en veilig thuiskomen.

“Sommige mensen hebben genen die hen veel verslavingsgevoeliger maken. Anderen brengen zichzelf in een omgeving die hen verslavings­gevoeliger maakt. We kennen dat allemaal, als je bij bepaalde vrienden bent, ga je opeens veel meer drinken dan wanneer je niet bij hen bent. Dat is echt je omgeving. Een verslaving doorloopt een aantal stappen. Het begint met iets lekker vinden en er genot uit halen. Dus kies je er bewust voor en ontstaat er een verlangen naar meer. Dat herhaal je tot het een gewoonte wordt en uiteindelijk zelfs een noodzaak. Dan ben je verslaafd. Op ieder moment in die ketting kun je stoppen. Niet makkelijk, want dat betekent dat je weer naar af moet en een bewuste keuze moet maken. Soms heb je daar zelfs hulp bij nodig, en het kan jaren duren. Maar op die manier veranderen je hersenen en versterk je je prefrontale hersenschors, waardoor je steeds beter gewapend raakt tegen verslaving.”

Moeten we ons ook zo nodig wapenen tegen fastfood-informatie? Wij behoren toch tot de meest geïnformeerde generatie ooit? Zijn we dan niet kritisch genoeg?

“Wij krijgen heel veel van hetzelfde te zien. De hele dag door zie je bijvoorbeeld terreur, waar in de wereld die zich ook afspeelt, waardoor onze oude angstsystemen voortdurend geprikkeld worden. Wanneer je mensen vraagt wat de belangrijkste doodsoorzaken zijn, denken ze vaak dat dat terreur is. Volkomen ten onrechte, want we leven in de veiligste en gezondste tijden ooit. We zijn rijker dan ooit en leven ook langer dan ooit tevoren.

Maar het voelt helemaal anders aan. We hebben vaak het gevoel dat we met z’n allen naar de verdoemenis gaan. Dat komt onder meer door de manier waarop die informatie onze hersenen binnenkomt. Wat we vrijwel niet meer doen, is aandacht opbrengen voor de achtergrond – boeken lezen bijvoorbeeld, of lange interviews lezen met mensen die ergens verstand van hebben en die ook eens iets zeggen wat je niet wilt horen.”

Of een goede longread op internet?

“Op internet kun je hele goede informatie vinden, maar je kunt ook iedere dag zonder enige moeite alleen maar zoeken en vinden wat je graag wilt horen. Stel dat jij gelooft dat de aarde plat is en de klimaatwijziging niet bestaat, dan kun je daar op internet heel veel ‘bewijzen’ voor vinden. Je kunt in cybergetto’s terechtkomen die je bevestigen in je bubbel.

“Onze hersenen zijn neuroplastisch, wat betekent dat ze veranderen naargelang de informatie die binnenkomt en gebruikt wordt. De paden van wat je al geloofde en dacht worden zo almaar sterker, waardoor het steeds moeilijker wordt om ze nog te veranderen. En waardoor polarisatie ook steeds makkelijker wordt. Jij zoekt in jouw clubje en ik in het mijne, en zo hebben we altijd allebei in onze eigen wereld gelijk, ook al beweren we in feite net het tegenovergestelde. Uit onderzoek blijkt dat hoe vaker je iets bevestigd hebt gezien, hoe moeilijker het is om je ervan te overtuigen dat het niet waar is. Als iemand met getallen aantoont dat we in veilige tijden leven, merk jij op dat het zo niet aanvoelt. Dat is typisch voor ons post-truth-tijdperk, waarover Michael Deacon, een journalist die voor The Daily Mail werkt, opmerkt dat we vandaag meer belang hechten aan gevoelens dan aan feiten, want feiten zijn negatief, pessimistisch en niet vaderlandslievend. In het menselijk denken en waarderen kun je drie tijdperken onderscheiden. Het eerste is dat van de pre-truth, waarin we belang hechtten aan zaken die voor ons persoonlijk betekenis hadden, zoals religie. Daarna kwam het truth-tijdperk, waarin we de wereld begonnen te meten en onze oordelen baseerden op rationele kennis. Vandaag leven we in het post-truth-tijdperk, en denken we dat het allemaal wel waar kan zijn wat die ander zegt, maar dat het toch niet meer is dan een mening. Op internet heb ik 3.000 mensen verzameld voor wie het net zo aanvoelt als voor mij. En dus is het zo.”

Dus nog een stapje verder. Niet alleen zijn onze hersenen lui en onaangepast aan de wereld, ze zijn ook nog eens volstrekt irrationeel?

“Ja en nee. Ze ontwikkelen rationeel of irrationeel op basis van de informatie waaraan ze blootgesteld worden. Vroeger was gevoel heel efficiënt. Wanneer je een slang op je pad tegenkwam, ging je niet eerst een potje zitten prakkeseren over de vraag of het een giftige of een onschuldige slang was. Want dan was je te laat. Je sloeg meteen op de vlucht, zuiver op het gevoel. Dat zit nog steeds in onze hersenen. Als het op een slang lijkt, kun je maar beter meteen wegspringen. Pas daarna ga je kijken of het ook wel echt een slang was. Snel reageren loont in dit geval, maar de tijden zijn veranderd. Met alleen snel reageren en gevoel red je het niet meer.

“De oude mechanismen van ‘wij en zij’ zijn grotendeels verantwoordelijk voor racisme en seksisme. Het idee van ‘mijn groep en jouw groep’ zit diep in onze hersenen, en dat wordt geactiveerd wanneer we geconfronteerd worden met mensen uit een vreemd land of mensen die een andere huidskleur hebben. We koppelen daar razendsnel alle mechanismen aan die van oudsher zijn ontstaan om ons te beschermen tegen het onbekende. En daaraan werkt alles mee: je denken, voelen, geheugen, noem maar op. Als jouw groep iets slechts doet, onthou ik dat heel erg goed. Als mijn groep iets slechts doet, vergeet ik het heel erg snel. Als jouw groep goede en slechte eigenschappen heeft, gaat mijn aandacht meteen naar de slechte, terwijl ik alleen maar de goede van mijn eigen groep zie. Als je weet waarom onze hersenen zo reageren, begin je te begrijpen dat je de wereld niet waarneemt zoals hij is, maar dat je nieuwe informatie met oude mechanismen benadert en je daardoor een volledig vertekend beeld kunt krijgen.”

‘Ach ja, de buurman wel maar ik niet’, denken de meeste mensen dan toch?

“Dat is een vorm van ego defence. ‘Ik ben goed, slim en knap. Ik rij ook uitermate goed in het verkeer en ik voed mijn kinderen prima op.’ En dat is meestal ook zo hoor (lacht), maar dat neemt niet weg dat het heel moeilijk is om aan jezelf te bekennen dat je iets fout doet, of dat het bij jou niet goed werkt. We zijn allemaal in hetzelfde bedje ziek.

“Laatst zat ik in een tv-programma. Rond de tafel zaten twee hoogleraren, van wie ik er een was. De andere was een man die de hele tijd werd aangesproken als professor, terwijl ik ‘Margriet’ was. Op zich maakte dat me niet zoveel uit, tot op het moment dat men begon te zeggen: ja maar, we hebben wel een professor aan tafel. Toen wilde ik zeggen: één? Iedereen wordt blootgesteld aan stereotyperingen en we doen het zelf ook vaak.”

In feite zijn we dus allemaal geboren voetbalsupporters?

“Eigenlijk wel. Ik hou enorm van voetbal. Soms klap ik wel eens voor de tegenpartij als die een mooie goal maakt en dan merk ik meteen dat het zo niet werkt. Dan ben ik algauw een vreemde eend aan de rand van het voetbalveld. Want ‘alleen wij’ maken mooie goals en de anderen spelen altijd vals – als ons verlies niet te wijten is aan de partijdigheid van de scheidsrechter natuurlijk. Als je diep nadenkt, kun je zeggen dat voetbal om niets gaat, maar dat is natuurlijk niet zo. Het gaat om heel veel, want het gaat om jouw groep tegenover de mijne. Hoe meer status mijn groep krijgt door een goal te maken, hoe meer ik die op mij voel afstralen en hoe sterker mijn identiteit wordt. En hoe meer kans ik heb om te overleven.

“Wij hebben de wereld heel complex gemaakt met onze belastingen, hypotheken en dikke auto’s en wij puren daar onze status uit. Of juist niet natuurlijk, wanneer je bij de andere club zit en trots bent op je bakfiets en je elektrische auto. Dan haal je je status daaruit, en wie de hoogste status heeft, heeft ook toegang tot de meeste bronnen, de beste partners en dus ook de meeste kans op overleving.”

Zijn we door onze luie hersenen niet voorbestemd om ten onder te gaan aan het populisme?

“Nee, want dat is maar één kant van mijn verhaal. Onze oude hersensystemen laten ons luisteren naar het populisme, terwijl de nieuwe ons toelaten die oude te reguleren. In ons allen zitten dus krachten om populist te worden, om verslaafd te raken aan wat dan ook, om voortdurend bang te zijn en om fundamentalist te worden. Alleen zit in ons allen ook de mogelijkheid om dat – mits de juiste stimuli en informatie – niét te doen en om de wereld nog beter, mooier en gelukkiger te maken dan hij al is. De oplossing voor heel veel van onze problemen zit in onze hersenen, in het versterken van onze prefrontale hersenschors, waardoor we steeds beter bewapend raken tegen angst, verslaving en populisme.”

Hoe versterk je die?

“De makkelijkste dingen zijn goed slapen, je eigen aandacht leren richten – wat betekent dat je dus niet reageert op je gsm telkens hij piept – blootstelling aan nieuwe informatie en voldoende bewegen. Ouderwets gezond leven, zo zou je het kunnen samenvatten. Maar dat is niet alles. Er zijn ook moeilijke zaken. Je moet bijvoorbeeld falsificeren. Je moet durven te twijfelen. Je moet durven te bekennen dat je weleens ongelijk zou kunnen hebben, en dat is moeilijk. Je moet nieuwe informatie opzoeken en je ervoor openstellen.

“Mensen moeten weer plezier krijgen in het nieuwe. Dat is immers ontwikkeling. Een kind dat van kruipen naar lopen gaat, valt duizend keer. Dat zegt niet halverwege: weet je wat, ik hou ermee op, ik blijf lekker kruipen voor de rest van mijn leven, bekijk het maar met jullie lopen. En als ouder zeg je ook niet: ik heb hem al drie keer opgepakt en ik ben er wel klaar mee. Dat doe je niet. Maar als het over onze eigen ontwikkeling gaat, doen we dat wel. Ik hoef niet verder te kijken, ik heb gelijk, zeggen we dan al heel snel. Maar dat is de foute manier van denken. Je moet naar je ongelijk zoeken. En wanneer je na al dat zoeken toch nog gelijk hebt, dán pas ben je goed bezig. En je moet de slinkse wegen van onze hersenen leren te onderkennen. Dan vind je niet meer dat iemand je status ondermijnt, maar denk je: aha, zo werkt dat dus, en glimlach je om zijn wij-en-zij-denken en richt je je aandacht op iets anders. Want daar gaat het om: dat je weer echt zelf kunt kiezen in plaats van voortdurend voortgestuwd te worden door informatie die door anderen in elkaar is gezet.”

Maar wíl iemand van alt-right wel geconfronteerd worden met een andere mening? Jezelf in vraag stellen is toch niet aangenaam?

“Dat klopt, en dat geldt trouwens niet alleen voor alt-right, maar voor iedereen. Ook mensen die nieuwsgierig aangelegd zijn en constant op zoek gaan naar informatie hebben de neiging informatie te zoeken die hun eigen opinies ondersteunt en bevestigt. Falsificeren gaat dus niet vanzelf. Ik moet mezelf ook de hele tijd pushen om zaken van een andere kant te zien. Ga maar eens kijken, verplicht ik me, zit er niet iets in dat alt-right? Hoe leuk is het niet om je open te stellen voor iets nieuws? Dan worden er nieuwe cellen aangemaakt in de prefrontale hersenschors, nieuwe verbindingen gelegd en ontwikkel je je. En dat is toch waar het leven om draait?”

We moeten de expert ook weer naar waarde leren te schatten?

“Precies. Wat je vandaag vaak ziet, is dat er tijdens een discussie – laten we zeggen over de klimaatverandering – allerlei experts aan het woord komen die zeggen dat het wel of niet goed gaat. Zij krijgen vijf minuten zendtijd. Dezelfde zendtijd wordt uitgetrokken voor meningen, voor mensen die er iets van vinden. En dan krijg je een uitspraak als ‘ik ben klaar met die klimaatverandering’. Persoonlijk weet ik niet goed wat dat betekent. Ik snap wel wat ze bedoelen: het interesseert me niet, ongeacht wat waar en wat niet waar is. Wat mij dan stoort is dat gegevens evenveel aandacht krijgen als een mening. In onze hersenen worden beide daardoor als evenwaardig gezien, wat natuurlijk niet zo is. Dat is dus typisch post-truth: het idee dat wat je voelt gelijk is aan wat waar is.

“Meer zelfs, feiten worden steeds vaker negatief en pessimistisch beoordeeld. Wie feiten wil, hoort bij een gek clubje. Stel dat je honger hebt en voor jou staan twee schaaltjes bessen. De expert zegt dat de eerste bessen heerlijk zoet zijn en je ze zo kunt opeten – er zitten nog vitaminen in ook. De andere, daarentegen, veroorzaken meteen krampen en diarree, en binnen de tien minuten sterf je. Daarna komt er iemand die er niets van afweet en die net het tegenovergestelde zegt. Ik heb toch geen goed gevoel bij dat eerste schaaltje, zegt hij. Die uit dat andere schaaltje glanzen toch veel mooier. En dan moet je kiezen. Dan zegt toch niemand dat hij die mooi glanzende bessen wil waarvan de expert zei dat je er meteen aan zou sterven? Zou je denken, maar dat is wat veranderd is in onze wereld. Bij die bessen zie je meteen het gevolg van de afwezigheid van kennis, maar bij de klimaatwijziging zie je dat niet meteen.

“Sterker nog, een foute keuze kan zelfs op korte termijn goed aanvoelen. Ik laat me niets wijsmaken door die sukkels, denk je dan, en misschien krijg je er zelfs een hogere status door. Want we weten allemaal hoe je een hogere status krijgt, door zelf naar omhoog te klimmen of door de ander naar beneden te halen, en het tweede is stukken makkelijker dan het eerste.”

We moeten dus kiezen voor het moeilijke leven?

“Voor het lange en gelukkige leven, zou ik eerder zeggen.”

Bron: Dagblad de morgen

Nu ook bewezen: we drinken niet omdat we het lekker vinden, wel om dronken te worden.

Wie alcohol drinkt, doet dat niet omdat hij of zij dat lekkerder vindt dan water of frisdrank. We willen vooral dronken worden. Dat heeft een groep wetenschappers onderzocht in een nieuwe studie. Voor koffie geldt hetzelfde: we verdragen de bitterheid omdat we het effect van cafeïne op ons lichaam willen.

De onderzoekers van Northwestern University gingen aan de slag met de genetische profielen van 336.000 Europeanen die in de Britse Biobank te vinden waren. Er werd hen een vragenlijst voorgelegd over wat ze de vorige 24 uur gedronken hadden. De dranken werden opgedeeld in twee groepen: bitter – koffie, thee, pompelmoessap, rode wijn en likeur – en zoet – drankjes met suiker en fruitsap (geen pompelmoes).

Daarna werd een associatiestudie uitgevoerd naar de consumptiepatronen. Daaruit bleek dat onze drankkeuze weinig te maken heeft met de smaak. “Het is wel een factor”, zegt hoofdonderzoeker Marilyn Cornelis aan het persagentschap AFP. “Maar niet de belangrijkste. We consumeren bijvoorbeeld koffie omdat we de smaak associëren met het effect van cafeïne op ons lichaam.”

Het gevoel

Hetzelfde gebeurt bij alcohol: we kiezen er niet voor omdat we het lekkerder vinden, wel voor het effect dat het op ons lichaam heeft. In het geval van alcohol is dat dus dronken worden. “Mensen houden ervan hoe koffie en alcohol hen doen voelen. Dat is waarom ze het drinken”, zegt Cornelis.

De studie werd gepubliceerd in het vakblad Human Molecular Genetics. De resultaten zouden volgens de onderzoekers op termijn kunnen helpen om tussenbeide te komen in ongezonde consumptiepatronen.

Bron: het nieuwsblad.be

Roken: het zwarte schaap van de schadelijke stoffen-familie.

Nederland staat al honderden jaren bekend om haar vrijheid, waarvan liberalisme, ondernemerschap en keuzevrijheid kenmerkend zijn. Wiet is legaal, drugs worden gedoogd en openbaar dronkenschap is voor velen een wekelijkse staat van zijn.

Per 1 augustus 2020 worden het verplicht schoolterreinen rookvrij te maken. Zo heeft ook de gemeente Hilversum zich aangesloten bij de Alliantie Nederland Rookvrij; een organisatie die streeft naar een ‘rookvrije generatie’ door kinderen zo min mogelijk in contact te laten komen met tabak. Ik vind dit geen slecht plan. Maar ik ben zelf geen roker, doordat ik juist wél dagelijks rook om me heen had. Mijn vader was al van jongs af aan verslaafd en ik zag wat dat met zijn gezondheid deed. Dat was de perfecte reden voor mij om er niet aan te beginnen. Ik ben ook zeker geen voorstander van roken, maar ik vind wel dat iedere volwassene die keuzevrijheid hoort te genieten. Ik ben het dus niet zozeer oneens met de nieuwe regelgeving, maar ik ben sceptisch over waar deze toe kan leiden. Is dit de volgende stap in het beperken van de vrijheid van de burger? Zal de overheid zich meer en meer met ons gaan bemoeien? En als de overheid hiervoor kiest, moet dit wel consequent gebeuren. Want wat ik eigenlijk nog vreemder vind, is dat tabak de absolute ‘bad-guy’ is, terwijl andere, misschien nog wel ongezondere producten onbesproken blijven. Mijn grootste ergernis ligt bij een van de meest gebruikte en verslavend middelen: alcohol.

Tegenwoordig voert de gezondheidswaanzin de boventoon, waarbij we alleen maar kwark en kipfilet eten voor spiergroei, zes keer per week in de sportschool staan te squatten en een Instagram modellenlichaam de standaard is. De echte gezondheidsfreaks doen alles op de fiets en vinden roken is not-done. Vervolgens staan ze wel elke zaterdag volledig lazerus in de kroeg. Weliswaar met een wodka-spa rood drinkend, maar toch. Oké, dit is misschien een beetje overdreven: de alcoholgrens is verhoogd naar 18 en er zijn genoeg mensen die helemaal geen alcohol drinken. Maar mijn grote vraag is nog steeds: waarom wordt alcohol niet net zo hard aangepakt als tabak? Alcohol staat volgens het RIVM slechts een plek onder tabak op de lijst van meest schadelijke drugs (dit zijn nummer 3 en 4 op de lijst). Ik vermoed omdat er achter je veel te dure biertje van 2,50 euro en groot verdienmodel schuilt. En dát is mijn grootste ergernis. Als het de overheid in de eigen portemonnee raakt, laat ze al de gezonde voornemens varen. De mens drinkt al eeuwenlang alcohol en dit zit zo in de cultuur vervlochten dat het bijna onmogelijk is deze uit het leven te verwijderen. En het is daarom voor de autoriteiten nog moeilijker om dit te verbieden. Dus alcohol zien we door de vingers, want dit verbieden is onbegonnen werk. En daarom wijzen we met zijn allen naar haar broertje tabak die met zijn neus tegen de muur wordt gezet. Het inconsequente beleid van de overheid fascineert me. Veel dingen zijn slecht voor de mens of worden als slecht bestempeld, maar een schadelijke stof als alcohol wordt in het overheidsbeleid dan weer genegeerd. En dan kan iedereen weer zo vrij als een vogeltje, zonder schuldgevoel al haar hersencellen kapot te drinken bij happy-hours, shotjesbars, biercantussen en festivals. Want ja, we roken immers niet.

Fles wijn net zo slecht als 10 sigaretten.

Dat blijkt uit onderzoek van de Southampton University waarover diverse Engelse media schrijven.

Volgens onderzoekster Theresa Hydes krijgen tien op de duizend mannen uiteindelijk kanker van het drinken van maximaal één fles wijn per week. Bij vrouwen is dat veertien op duizend, zo is te lezen in het tijdschrift BioMedCentral Public Health.

Wie wekelijks tot drie flessen wijn achterover slaat, heeft een flink vergrote kans op kanker. Dan krijgen 19 op 1000 mannen kanker en bij vrouwen 36 (relatief meer borstkanker).

De gezondheidsinstanties in Engeland geven het advies maximaal anderhalve fles wijn per week te drinken.

Roken

Onderzoekster Hydes benadrukt dat ze niet wil zeggen dat je in plaats van gematigd drinken ook gematigd mag roken. De uitkomsten zijn gemiddeld, en voor elk mens kan de uitwerking van alcohol, of tabak verschillend zijn.

Volgens haar weet het grote publiek zo langzamerhand wel wat de gevolgen zijn van roken, maar dat je ook verschillende vormen kanker kan krijgen van drank is minder bekend. „Zware drinkers (meer dan 2 glazen alcohol per dag) worden gelinkt aan kanker in de mond, keel, stembanden, maag, lever en borst. We hopen door de vergelijking te maken met sigaretten, mensen meer gaan nadenken over de slechte gevolgen van alcohol”.

Fransen drinken te veel wijn: overheid trekt aan alarmbel

Maximum twee glazen wijn per dag. Dat is de hoeveelheid die Franse gezondheidsautoriteiten aanraden. Minder alcohol drinken, verlaagt namelijk de kans op gezondheidsproblemen. Al zijn niet alle Fransen het daarmee eens.

De Franse Volksgezondheid is in gevaar. Daarom heeft de overheid een campagne gelanceerd om de Fransen aan te zetten niet meer dan twee glazen wijn per dag te drinken. Volgens onderzoek drinkt bijna één op vier Franse volwassenen regelmatig te veel alcohol. Het tempo waarop in het land gedronken wordt, is verantwoordelijk voor 41.000 sterfgevallen elk jaar. Alcohol is de tweede grootste oorzaak van te voorkomen overlijdens in Frankrijk, dat komt op het lijstje na roken.V

Campagne

Franse wijnmakers zijn niet blij met de campagne: “Ze brengt de gemiddelde wijndrinker van streek. Onderzoeken als dit zorgen er alleen maar voor dat onze consumenten zich schuldig beginnen voelen.” De overheidsdienst Volksgezondheid is het daar niet mee eens, want bijna 10,5 miljoen volwassen Fransen drinken te veel. “Ze drinken in elk geval genoeg om hun gezondheid in gevaar te brengen. Te veel alcohol drinken veroorzaakt ziektes zoals kanker, hersenbloedingen en hart- en vaatziekten.”

Liefde voor wijn

Wijn is een deel van de Franse geschiedenis. Het feit dat het land een van de grootste wijnproducenten is, speelt zeker ook een rol in de relatie die Fransen hebben met hun geliefde verre de vin. Veel van onze zuiderburen zien de drank zelfs helemaal niet als alcohol, of toch zeker geen alcohol zoals de rest. De minister van Volksgezondheid gaat daar niet mee akkoord. Hij liet weten dat “de alcohol-molecule in wijn precies dezelfde is als in andere drankjes.

Halve liter wijn op school

Frankrijk heeft het altijd al moeilijk gehad om de grens te ontdekken wanneer veel wijn nu echt té veel wijn is. In de jaren 1950 lanceerde de overheid een gezondheidscampagne om Fransen attent te maken dat een liter wijn per maaltijd wel degelijk te veel is. In scholen werd pas in 1956 verboden om kinderen jonger dan 14 jaar een halve liter wijn, bier of cider aan te bieden bij hun eten en in 1981 werd alcohol in het algemeen van scholen gebannen.

Niet de grootste drinkers

Statistieken van de Wereldgezondheidsorganisatie tonen aan dat Fransen niet de grootste drinkers in Europa zijn. In het onderzoek naar de gemiddelde alcoholconsumptie per jaar, staat Frankrijk zelfs maar op de zesde plaats in het lijstje. Daar drinkt een volwassene gemiddeld 12,6 liter alcohol per jaar. Frankrijk wordt voorgegaan door Litouwen (daar is het gemiddelde 15 liter), Duitsland (met 13,4 liter), Ierland, Luxemburg en Letland. Ons land komt enkele plaatsen na Frankrijk. Wij drinken gemiddeld 12,1 liter alcohol per jaar.

Opnieuw meer dan 150 doden door illegale alcohol in India

In het noordoosten van India zijn meer dan 150 omgekomen na het drinken van illegaal gestookte alcohol. De meeste van hen werkten op een theeplantage.

De plantagewerkers dronken het goedje tijdens het werk afgelopen donderdag en al snel vielen velen neer. Al binnen enkele uren was duidelijk dat er tientallen doden waren gevallen en nog veel meer gewonden.

Dodelijkste incident ooit

Inmiddels zijn er al meer dan 150 mensen bezweken aan de gevolgen van de illegaal gestookte drank en de vrees is dat het ook daar niet bij blijft. Nog zeker 200 mensen liggen in het ziekenhuis. Het is voor zover bekend het dodelijkste incident met illegale alcohol ooit.  

Ze bleken methanol te hebben gedronken, een zeer giftige vorm van alcohol die kan ontstaan bij ondeskundig stoken van alcohol. Wat het goedje nog verraderlijker maakt is dat de eerste vergiftigingsverschijnsel erg lijken op die van dronkenschap. 

De politie heeft inmiddels 14 mensen gearresteerd die verantwoordelijk worden gehouden voor het brouwen en verspreiden van de drank. Er wordt nog gezocht naar meer verdachten.

De alcoholproductie in India is geheel in handen van de staat, maar legale alcohol is voor veel mensen te duur. Zij zoeken daarom hun toevlucht in de producten van illegale stokerijen.

Ook in Indonesië zijn tientallen mensen om het leven gekomen door het drinken van illegale drank. Mensen sterven binnen twee dagen als ze de giftige drank binnen krijgen. Mensen die het toch overleven worden bijna altijd blind.

Al 72 dorpsbewoners gestorven na drinken van illegaal gestookte alcohol in India.

In het noorden van India is het aantal doden na het drinken van illegaal gestookte alcohol al opgelopen tot 72. Dat deelden de bevoegde autoriteiten in de aanpalende deelstaaten Uttar Pradesh en Uttarakhand mee. De politie arresteerde een dertigtal mensen, onder hen veel zwarthandelaren.

Honderden liter van het illegaal gestookte goedje werden in beslag genomen. Bovendien werden meer dan 30 ambtenaren wegens nalatigheid of betrokkenheid bij de handel voorlopig geschorst, onder hen ook tien politieagenten.

De getroffen bewoners van een dorp hadden eergisteren illegaal gestookte alcohol gedronken. De politie gaat ervan uit dat alle alcohol afkomstig is van een en dezelfde bron

Het drinken van illegaal gestookte alcohol is in India wijdverbreid. Die wordt veel goedkoper verkocht dan geïmporteerde alcoholische dranken en gevestigde Indiase merken. Telkens opnieuw wordt de drank met industriële alcohol of andere substanties gemengd, die tot zware vergiftigingen kunnen leiden. Volgens officiële cijfers sterven in India jaarlijks een duizendtal mensen aan het drinken van illegale alcohol. 

Kinderarts over scholier die in ziekenhuis belandde door drank: ‘Ze zijn gewoon een stukje brein kwijt’

Een jongen van het Carmel College uit Raalte raakte vrijdag in coma door te veel alcohol. Een gesprek met Monique Spaan-Groenemeijer, per december 2018 gepensioneerd kinderarts bij de Polikliniek Jeugd en Alcohol bij het Gelre Ziekenhuis Zutphen over de risico’s van bingedrinken4

Is comazuipen nog steeds een groot probleem onder jongeren? 

Ja, alcohol is gif. Het tast je hersenen aan en zeker het puberbrein dat zich nog moet ontwikkelen. Iedere hersencel die afsterft is weg en komt niet meer terug.

Zijn er niet minder jongeren zoveel gaan drinken sinds de alcoholgrens is verlegd naar 18?

Nee, het is zeker niet minder geworden. Toen de alcoholgrens van 16 naar 18 ging zagen we even een dipje, maar daarna ging het even hard weer door. Ik zag veel jongens en meisjes die voor het eerst alcohol hadden gedronken en dan dus bij  5-10 bier onderuit gaan, met een alcoholpromillage van 0,7 tot 1,5 in hun bloed, maar ook regelmatige drinkers, die bij meer dan 15 onderuit gaan met een promillage van 2, 2,5. Dat is dramatisch.”

Hoe gaat dat in zijn werk bij een jongere? 

Tot het moment dat ze ‘out’ gaan is er een periode dat ze niet merken dat dat al bijna aan het gebeuren is. Ze praten nog gezellig mee, maar registeren niets meer. Als ze dan later filmpjes zien van zichzelf zien op Youtube of social media waarin ze aan seksspelletjes meededen, herinneren ze zich er niets meer van. Je hoopt dan dat er niets tegen hun zin is gebeurd. Er zijn mensen die weten dat zo’n stadium er is bij jongeren, en dat is heel gevaarlijk. Daardoor kan er ook een ravage ontstaan na een feestje, een weldenkend mens doet dat niet. Maar ja, in dat stadium denk je niet meer na. Vaak zeggen jongeren dan ook: shit, dat was niet de bedoeling. Ze schrikken ervan als ze zichzelf op die beelden zien, terwijl ze zich er helemaal niets van kunnen herinneren.”

Hoe gevaarlijk is het eigenlijk zoveel te drinken? ,,Het erge is dat heel veel signaleringsfuncties van je hersenen uit gaan. Zeker in deze tijd van het jaar, als het buiten koud is, is te veel drinken echt levensgevaarlijk. Doordat je hersenen je lichaamstemperatuur niet meer reguleren koel je zomaar af tot 33 graden. Dat is een temperatuur waarop je iemand niet goed meer kunt reanimeren en ook medicatie niet goed werkt. Het eerste wat we doen als zo’n kind binnenkomt is het opwarmen, zodat we iets kunnen doen en het kind in een veilige situatie belandt. Het is geen leuk gezicht als je je kind zo aantreft. Ik heb heel angstige ouders gezien die uren bij het bed wachten tot hun comateuze kind bijkomt.”

Zijn het voornamelijk jongens die je binnen ziet komen op de eerste hulp?

Dat is een fabeltje. Meisjes worden niet eerder dronken ook, ze worden even snel dronken en ze drinken ook even veel. Dit is geen klasse specifiek probleem, je ziet het door alle lagen van de bevolking bij jongeren tussen de 12 en 18 jaar. Ook het soort alcohol maakt niets uit. De effecten zijn hetzelfde.”

Wat kunnen ouders doen?

Nee zeggen. Nee is nee. Heel simpel

Maar één biertje moet toch kunnen?

Nee, ik ga daar niet in mee. Daarvoor heb ik te veel ellende gezien.

Die ouders hebben zelf toch ook gedronken toen ze jong waren?

Ja, allicht, maar dat maakt het niet goed dat jongeren drinken. Jongeren zeggen dat vaak tegen mij: mijn ouders drinken ook. Maar zij zijn volwassen en hun hersens zijn uitgerijpt, maar ook bij hen sneuvelen hersencellen.

Jongeren die in coma binnen komen bij het Gelre komen terecht in de polikliniek Jeugd en Alcohol, en dan?

We wachten eerst 4 tot 6 weken, dat ze de straf van pa en ma hebben gehad en ontnuchterd zijn. Dan zijn ze ontvankelijk voor mijn verhaal. Ze krijgen ook een intakegesprek met een psycholoog. Verslaving zie je meestal niet voor de 18 jaar, dat komt pas later. Ik zeg ze dat wat ze nu met hun hersencellen gedaan hebben niet meer hersteld kan worden. Ik hoop natuurlijk dat ze gaan nadenken. Het komt wel bij ze aan. Ik vraag ze of ze een droom hebben, wat ze willen worden. Dan noemen ze iets en zeg ik: ,Nou, dat wordt wel moeilijker nu.”

Dat is best hard.

Ja, eerlijk is eerlijk. Ze zijn gewoon een stukje brein kwijt.

‘Behalve onze longen lijden alle organen alcoholschade’

Gisteren hebben al uw organen, inclusief uw huid, last gehad van de alcohol die u dronk. Behalve uw longen. Leverspecialist Hans Van Vlierberghe verteld dat de manier waarop we alcohol drinken zeker niet gezond is. Hoe minder je drinkt, hoe beter. Voor je gezondheid is negen beter dan tien en acht beter dan negen. Volgens sommige cardiologen is een matig gebruik van alcohol goed voor hart en bloedvaten, maar recente studies zetten die theorie op losse schroeven. Waar we wel honderd procent zeker van zijn, is dat alcohol een giftige uitwerking heeft op talloos veel andere organen. Als leverspecialist zie ik elke dag patiënten met een zieke lever als gevolg van alcohol. Dat zijn niet allemaal mensen met een drankprobleem, maar ook de zogenaamde bourgondiërs die jarenlang twee consumpties per dag dronken. Een aperitiefje en een glaasje wijn bij het eten, en na verloop van jaren hebben ze zo’n gigantisch woekerende ziekte aan hun lever ontwikkeld dat ze op de wachtlijst moeten voor een transplantatie.”
“De lever is niet het enige orgaan dat door alcohol geïntoxiceerd raakt: alcohol wordt voor een deel ook door de maag afgebroken. Behalve onze longen lijden al onze organen alcoholschade. In extreme gevallen falen de nieren of het hart. Door alcohol kun je problemen krijgen met de pancreas of suikerziekte of botontkalking ontwikkelen. Alcohol zorgt ook voor een verhoogd risico op borstcarcinoom, op hoofd-, hals- en slokdarmtumoren. Een vrouw die dagelijks twee consumpties per dag drinkt, heeft 20 procent meer kans op borstkanker.”

Tot 17 procent van Britse kinderen heeft kenmerken Foetaal Alcohol Syndroom’

Een nieuwe studie schokt de Britten. Tot 17 procent van de kinderen in het Verenigd Koninkrijk vertoont symptomen van FAS, het Foetaal Alcohol Syndroom dat wordt veroorzaakt doordat een vrouw alcohol drinkt tijdens de zwangerschap.

FAS kan leiden tot leer- en gedragsstoornissen bij kinderen. Ook zijn er typische uiterlijke kenmerken, zoals een groeiachterstand, kleinere ogen en een dunnere bovenlip. De wetenschappers van de universiteiten van Bristol en Cardiff gebruikten data van vrouwen die zwanger waren in 1991 en 1992. Ze volgden de ontwikkeling van 13.495 kinderen van de geboorte tot vijftienjarige leeftijd.

Het Verenigd Koninkrijk kent het vierde hoogste pre-natale alcoholgebruik ter wereld. Het advies om helemaal niet te drinken tijdens de zwangerschap bestaat er nog niet zo heel lang. Lange tijd gold dat je alleen in de eerste drie maanden beter geen alcohol kon nemen. Niet drinken als je zwanger bent is er dus niet zo ingeburgerd als hier.

En dat blijft niet zonder gevolgen blijkt nu. Hoofdonderzoeker dr. Cheryl McQuire van de universiteit van Bristol verklaart: “Onze resultaten tonen aan dat een aanzienlijk aantal kinderen positief is getest op symptomen die kenmerkend zijn voor FAS. Uit recente schattingen blijkt dat driekwart van de vrouwen soms alcohol drinkt tijdens de zwangerschap. Een derde daarvan doet aan binge drinken,” aldus McQuire.

FAS is vermoedelijk een zwaar onderschat probleem, omdat de symptomen niet altijd duidelijk zijn. Een kind werd positief getest als het problemen had op minstens drie vlakken als het gaat om leren en gedrag, met of zonder fysieke afwijkingen.
Tot 17 procent van de geteste kinderen scoorde positief voor de symptomen van FAS. “Deze kinderen zullen hun leven lang moeilijkheden hebben, maar er is bewijs dat ze een stuk verder komen als ze vroeg gediagnosticeerd worden en de juiste hulp krijgen,” stelt de onderzoeker.

Het Britse gezondheidsadvies is nu dat vrouwen helemaal geen alcohol moeten drinken als ze zwanger zijn of hopen te worden.

Verslaving: Roker is een paria, alcohol mag wel

Een biertje en een sigaret, ooit was het de normaalste zaak van de wereld. De sigaret wordt nu verguisd, het biertje is nog steeds geaccepteerd

De overheid doet er alles aan om rokers van hun verslaving af te krijgen, maar alcohol is net zo erg en wordt nog altijd alom geaccepteerd.

Ik rook. Dat was ooit een keuze, nu is het een verslaving. Ik ben een doorn in het oog van de overheid. Die doet er dan ook van alles aan om mij dit duidelijk te maken. Zo moet ik accepteren dat ik mijn verslaving niet mag uitoefenen in openbare ruimten of de horeca. Op mijn werk moet ik in een paria-box gaan staan, ongeacht temperatuur of weersomstandigheid.

Op de verpakking van mijn rookwaren word ik door middel van afgrijselijke foto’s geattendeerd op de gevolgen van mijn verslaving, vergezeld met afschrikwekkende teksten voor het geval de foto’s niet voldoende zijn. Omdat dit kennelijk nog steeds niet motiverend genoeg is om te stoppen, gaat de overheid nu de prijs nog verder opdrijven, zelfs privéterrein wordt verboden gebied voor rokers en de rookhokken verdwijnen.

Snap ik het nu nog niet? Jawel hoor. Wat ik ook snap, is dat de cursus om te stoppen met roken, aangeboden in het ziekenhuis, de eerste vijftien minuten motiverend en overtuigend was. Helaas eindigde het verhaal met de mededeling dat de kans van slagen het hoogst was als ik een chemisch middel (champix) zou gebruiken, met of zonder andere hulpmiddelen, zoals kauwgum, pleisters en dergelijke.

Vervangen

Het is mijn bewuste keuze om niet een verslaving te vervangen door een andere en zeker niet om medicijnen te gaan gebruiken die mij evenveel klachten kunnen bezorgen als de sigaret zelf.

Behalve het gewenste effect kan champix bijwerkingen hebben. De belangrijkste zijn misselijkheid, hoofdpijn, slapeloosheid en abnormaal dromen en neusverkoudheid. Zelden of zeer zelden voorkomende bijwerkingen zijn onder meer maag- en darmklachten, moeheid, duizeligheid, spier- en gewrichtspijn, koorts, overmatig zweten, beven, coördinatiestoornissen en spraakstoornis. Waarschuwing: rijden en het gebruik van zware machines is af te raden, in ieder geval tot u uit ervaring weet welke uitwerkingen Champix op u heeft. Ook zijn er meldingen van hartaanvallen, hallucinaties, depressie, zelfmoordgedachten en overgevoeligheidsreacties (zoals een gezwollen gezicht of tong). Dat is allemaal acceptabel, zolang ik maar stop met roken.

Nu mijn vraag. Als de overheid zoveel moeite doet en zulke risico’s toelaatbaar vindt om ervoor te zorgen dat mensen stoppen met roken, mensen financieel in moeilijkheden brengt of zelfs stimuleert om illegaal hun producten uit het buitenland te halen, waarom wordt dan helemaal niets gedaan om mensen te bewegen om te stoppen met drinken?

Alcohol is net als nicotine verslavend en slecht voor de gezondheid. Ook voor degenen die het zelf niet gebruiken heeft het schadelijke gevolgen. Ik zie op een flesje bier echter geen foto’s van auto-ongelukken of onverzorgde kinderen terwijl de moeder uitgeteld op de bank ligt en haar roes uitslaapt of een vechtpartij bij een kroeg of een zuiplever. Geen teksten met: drinken kan uw rijvaardigheid beïnvloeden, alcohol verhoogt het risico op huiselijk geweld, die vrijpartij vanavond gaat niet lukken als je tien van mij opdrinkt, of denk aan uw kinderen zij hebben hier niet om gevraagd.

Gezellig

Nee, alcohol is een geaccepteerde verslaving, die in de media nog steeds verheerlijkt wordt. Het gezellige feestje met een biertje, terrasje pikken met een glaasje wijn en de Nieuwjaarsborrel op het werk kan ook echt niet zonder. Maar als je rookt, moet je wel in de vrieskou buiten gaan staan met je rosé in de hand.

Je kunt tien sigaretten roken binnen een uur en nog steeds een auto besturen. Na tien biertjes in een uur gaat je dat niet lukken. Een pakje sigaretten kost gemiddeld 6 euro, een fles wijn heb je in de supermarkt al voor 1,39 en een sixpack pils voor 3,38 euro. Nicotine verhoogt mijn agressie niet en heeft geen invloed op mijn spraak- of handelingsvermogen. Ik houd er geen kater aan over en ik weet echt nog wat ik gisteren heb gedaan.

Ja, ik wil stoppen. Maar ik wil ook dat eindelijk eens aandacht wordt besteed aan de problemen die alcohol veroorzaakt. De doden en gewonden die erdoor vallen, de maatschappelijke problemen die erdoor ontstaan, de gezondheidsproblemen en het vele persoonlijke leed.

Voor de velen die vinden dat wij rokers makkelijk kunnen stoppen, als we maar willen: probeer eens een jaar lang geen druppel alcohol te pakken. Serieus. Toch lastiger dan je denkt. Respecteer onze problemen om een verslaving te doorbreken en denk niet dat jullie ‘nette’ verslaving onschuldig is.

Jullie zijn net zo fout als wij, misschien zelfs erger.

WHO wil wereldwijd hogere accijns op alcohol

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) doet een oproep aan regeringen over de hele wereld om hogere accijnzen op alcohol in te voeren. Ook doen zij er goed aan de regels omtrent alcoholreclame te verscherpen, zo stelt de organisatie.
Aanleiding is het verschijnen van een nieuw rapport, waarin wordt gesteld dat schadelijk gebruik van alcohol in 2016 wereldwijd drie miljoen levens heeft gekost. In 28% van die gevallen ging het om verwondingen, bijvoorbeeld door alcohol in het verkeer of geweldsdelicten. Maar ook overlijden door hart- en vaatziekten, infectieziekten en diverse soorten kanker -terug te herleiden naar alcoholgebruik- zijn meegerekend. Directeur-generaal Ghebreyesus noemt het een onacceptabel hoog aantal en vindt het tijd om in actie te komen.
Vooral in Europa en Noord- en Zuid-Amerika vallen veel slachtoffers. De WHO stelt dat Europa de hoogste alcoholconsumptie heeft per hoofd van de bevolking, ook al is het verbruik de afgelopen acht jaar met 10% afgenomen. In 95% van alle landen zit er accijns op alcohol, maar andere prijsstrategieën worden maar door de helft benut. Met bewezen effectieve maatregelen zoals een verbod op of beperking van alcoholreclame, verhoging van de belastingtarieven en beperking van de beschikbaarheid kunnen regeringen de vraag verminderen, de gezondheidskosten die door alcoholmisbruik ontstaan terugdringen én levens redden, zegt de WHO. Dat moet de Nederlandse hoogleraar psychiatrie René Kahn als muziek in de oren klinken. Hij waarschuwt al langer voor de schadelijke effecten van alcohol en pleitte laatst nog in het BNNVARA-programma ‘Sophie in de mentale kreukels’ voor nieuw beleid, zoals vermindering van het aantal uitgiftepunten. “Bijvoorbeeld geen alcohol meer verkopen in de supermarkt. Waarom zou dat kunnen? Nu heb je enorme schappen met wijn. Waarom niet alleen bij de slijter? Dan moet je er als consument wat meer je best voor doen.”
Diverse organisaties, waaronder de SlijtersUnie, zitten momenteel met staatssecretaris Paul Blokhuis van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) aan tafel om tot nieuwe maatregelen te komen. Een concept van dit Nationaal Preventieakkoord lekte deze zomer uit. Daarin gaat het over een jaarlijkse indexering van de accijnzen (meegaan met inflatie), een verbod op alcoholreclame en het aan banden leggen van prijsstunts door een minimum alcoholprijs in te voeren. In oktober moet het plan klaar zijn.

NIEUW WHO ACTIEPAKKET TEGEN SCHADELIJK ALCOHOLGEBRUIK

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft het actiepakket SAFER ontwikkeld om tegen 2025 het schadelijk alcoholgebruik met 10 procent te verminderen. De WHO presenteerde het initiatief op vrijdag 28 september op een bijeenkomst over alcohol en duurzame ontwikkeling in New York. Dat meldt online platform News Patrolling.

SAFER bestaat uit een actiepakket dat de WHO ontwikkelde met onder anderen de VN en de Global Alcohol Policy Alliance, en is bedoeld om lidstaten te ondersteunen die de wereldwijde doelstelling willen realiseren om het schadelijk alcoholgebruik te verminderen. Hiermee doelt de WHO op de gezondheids-, sociale- en economische risico’s. SAFER biedt vijf strategische acties die volgens de WHO prioriteit moeten krijgen: de beschikbaarheid van alcohol beperken; maatregelen nemen tegen rijden onder invloed; simpele toegang tot screening, behandeling en korte interventies; alcoholreclame, sponsoring en promoties verbieden en de alcoholprijzen verhogen.

De WHO is trots om SAFER te introduceren. ‘Het pakket bevat bewezen interventies om de schade veroorzaakt door alcohol te verminderen, en het biedt een nieuw partnerschap om wereldwijde actie te versnellen’, zegt dr. Tedros Adhanom Ghebreyesus, directeur-generaal van de WHO.

De WHO ziet nog wel verbeteringen. Dr. Ghebreyesus: ‘We hebben regeringen nodig die effectieve maatregelen willen invoeren en bereid zijn beleid te ontwikkelen om schadelijk alcoholgebruik te verminderen.’ Svetlana Axelrod, WHO adjunct-directeur generaal, is ervan overtuigd dat SAFER een nieuwe impuls voor actie geeft. ‘We moedigen landen aan om actie te ondernemen, voortgang te bewaken en de ontwikkeling van alcoholbeleid te behoeden voor commerciële belangen’, aldus dr. Axelrod.

27/09/2018

Franse vrouwen drinken nog steeds alcohol als ze zwanger zijn

Het ligt voor de hand dat je geen alcohol drinkt als je zwanger bent. Maar toch gebeurt het nog veel. In Frankrijk zelfs zodanig veel, dat de regering met een speciale voorlichtingscampagne gestart is.

In Frankrijk wordt elke dag een baby geboren met gezondheidsproblemen omdat de moeder alcohol dronk tijdens de zwangerschap. Meer dan vijftig baby’s per jaar hebben zelfs het ‘foetaal alcoholsyndroom’. Daardoor kunnen baby’s bijvoorbeeld ernstig misvormd zijn of geheugenproblemen hebben.

Onwetendheid

Uit een bevraging blijkt dat vier op de tien Franse vrouwen niet weten dat alcohol gevaarlijk is voor de foetus. Bovendien drinkt een op de tien al eens een glaasje tijdens de zwangerschap. Hoe hoger de leeftijd en opleiding, hoe groter de kans dat er geproost wordt.

Wijnflessen

Op Franse wijnflessen staat nu een symbool van een zwangere vrouw met een glas wijn in de hand. Door de afbeelding werd een streep getrokken. Maar het symbool is slechts enkele millimeters groot. De regering onderhandelt nu met de wijnbranche voor een nieuw en groter logo. Al biedt die laatste veel weerstand.

 

Justitie eist 10.000 euro voor stichting Jeugd en Alcohol na dood 15-jarige

Jeugdsoos ‘t Waeske in Guttecoven moet 10.000 euro overmaken aan de stichting Jeugd en Alcohol wegens het dronken maken van de 15-jarige Max a Campo, die daarna in de nacht van 28 op 29 oktober 2016 werd doodgereden op de A2.

Daarnaast eiste officier van justitie Edzo Stevens dinsdag voor de rechtbank in Maastricht een voorwaardelijke sluiting van de soos van een half jaar en een voorwaardelijke boete van 10.000 euro met een proeftijd van vijf jaar.

Lees ook: ‘Als Max gewoon cola had gedronken was dit niet gebeurd’

Verantwoordelijk voor dood
Volgens het OM is de soos verantwoordelijk voor de dood van Max: hij is dronken geworden in ‘t Waeske (hij had een alcoholpromillage van 1,6) en is in die beschonken toestand aan zijn lot overgelaten. Hij is verongelukt, maar dat ongeluk had voorkomen kunnen worden. Was hij niet dronken geweest, dan was het niet gebeurd, aldus het OM. “Het overlijden van Max is toe te rekenen aan ‘t Waeske.”

Uit getuigenverklaringen bleek dat hij zeer onvast ter been was en had overgegeven, voor hij per fiets vertrok. Het OM neemt het de soos kwalijk dat niemand de ouders van de jongen heeft gebeld om hem op te halen.

Het OM stelt dat de soos bekend stond als een plek waar minderjarigen goedkoop bier konden drinken. Er was nauwelijks controle, ondanks de aanwezigheid van bestuursleden.

Soos
De advocaten van de soos stelden dat de jongen niet zelf bier heeft gehaald en de soos dus niet aansprakelijk kan zijn voor zijn dronkenschap. Ook zou er geen verband zijn tussen alcoholgebruik en het dodelijk ongeval. De verdediging sluit niet uit dat de jongen zelf zijn leven wilde beëindigen. Voor het tappen van bier voor minderjarigen willen zij een lagere geldboete.

Dokters vinden verslaving blijkbaar veel minder interessant dan de gevolgen ervan

‘Zo, dok, zo vroeg al aan het bier?’, vraagt Bert, een vijftiger die net gaat zitten. Heel even begrijp ik het niet, totdat het kwartje valt. Ik had gewoon water gedronken maar niet gekeken welk glas ik uit de keuken met ons nogal wanordelijke servies had gepakt. Juist het enige glas met een Amstel-Bierlogo, dat is natuurlijk vragen om opmerkingen, zeker nu hij komt vertellen dat hij wil ophouden met zijn dagelijks geslemp. Vier halve liters is hem te veel.

De drank laat vooral in zijn relaties sporen na. Hij doet het al een jaar of dertig zo. Na het werk, biertje, sigaretje en dan worden het er altijd meer. ‘Heb je niet een pilletje?’ Er zijn wel pilletjes waardoor je misselijk wordt als je teveel drinkt, maar die zijn al tijden niet leverbaar omdat producenten er geen brood meer in zien. Bijster goed helpen ze trouwens ook niet. Er zijn pillen die je trek in alcohol remmen, maar die behoren meer tot het arsenaal van de verslavingsarts dan van mij.

‘Nee, Bert, geen pil, ik heb wel een verwijzing naar de verslavingszorg. Maar dan moet je wel geduld hebben, want de wachttijd voor de intake is zeker een maand of twee.’

Roken en drinken horen bij elkaar. De ene verslaving onderhoudt de andere. Zelfs de producenten zijn met elkaar verweven: zo was de voormalige baas van Heineken ook commissaris bij een tabaksfabrikant. In Berts leeftijdsgroep rookt nog 1 op de 5 mannen dagelijks en 1 op de 17 paft er dan meer dan 20 weg. 4 op de 5 drinken alcohol, 1 op de 10 drinkt meer dan 21 glazen in de week of elke week wel een keer meer dan 6 glazen. Alleen al van de circa 600.000 mannen die ongeveer even oud zijn als Bert, roken er dus 120.000 en hebben er 60.000 een alcoholprobleem. Hoe lager opgeleid, hoe meer rokers en ‘bingedrinkers’. Een belangrijk deel van de rokers en stevige drinkers loopt op den duur lichamelijke, psychische of sociale schade op. Het zijn er vele malen meer dan de patiënten met zeldzame maar voor dokters en geneesmiddelenproducenten interessante ziekten en er zwemt ook nooit eens iemand voor verslaafden in een vieze Amsterdamse gracht of Friese sloot.

Je zou met deze aantallen verwachten dat de BV Nederland investeert in preventie en in zorg, want dat levert kwaliteit van leven en gezondheid op. Maar voor de totale verslavingszorg trekt Nederland nog niet eens de helft van de vrijgestelde dividendbelasting uit, namelijk een krappe 800 miljoen. Dat lijkt veel geld maar het is nog geen 1 procent van de kosten van de zorg.

Dokters vinden verslaving blijkbaar ook veel minder interessant dan de gevolgen ervan, want er zijn maar 216 verslavingsartsen in Nederland, terwijl de 1.215 cardiologen en 730 longartsen veelal niets anders doen dan de rommel van de verslaving opruimen.

Bron: De volkskrant

Staatssecretaris: alcohol duurder, einde aan stuntaanbiedingen

Ons alcoholgebruik moet omlaag en daarom wil staatssecretaris Blokhuis alcohol duurder maken. Ook moet er een einde komen aan stuntaanbiedingen van kratten bier, flessen wijn en sterke drank in supermarkten en slijterijen. Dat staat in een concept-versie van het zogeheten preventieakkoord dat in handen is van RTL Nieuws.

Het preventieakkoord bevat allerlei maatregelen waardoor Nederlanders gezonder moeten gaan leven. De strijd tegen alcohol is een belangrijk onderdeel. Als het aan ChristenUnie-staatssecretaris Paul Blokhuis (Volksgezondheid) ligt, komt er een einde aan stuntaanbiedingen op alcohol.

Ook mogen supermarkten van het kabinet straks geen kratjes bier meer voor de halve prijs aanbieden. Ook wijnacties van slijterijen zijn verleden tijd.

‘Geen gestunt meer’  ‘Straks een kratje bier voor vanaf 20 euro?’

In de plannen staat verder dat Blokhuis de accijnzen op alcohol wil indexeren. Dat betekent dat hij de prijs van alcohol in de winkel wil laten meegroeien met de inflatie. We gaan dus geleidelijk meer betalen voor (sterke) drank.

Ook wil de staatssecretaris onderzoeken of voor alcoholhoudende dranken een minimumprijs kan worden ingevoerd. Zo’n minimumprijs bestaat al in Schotland. Als het in Nederland zover komt, betekent het dat een kratje bier hier minimaal 20 euro zou gaan kosten, blijkt uit een berekening van het Nederlands Instituut voor Alcoholbeleid (STAP).

‘Streven om gezonder te leven’

Volgens politiek commentator Frits Wester is het ‘heel begrijpelijk dat het kabinet maatregelen invoert die ernaar streven dat mensen gezonder moeten gaan leven’. “Heel goed ook, of het nu gaat om roken of overgewicht. Tegelijkertijd zullen veel maatregelen ook als betutteling worden ervaren. Je proeft hierin ook de invloed van de ChristenUnie: met hogere prijzen proberen zij mensen tot een bepaalde levensstijl over te halen. Daar zal niet iedereen op zitten te wachten.”

De plannen zijn nog niet overlegd met alle betrokken partijen. “De plannen van de staatssecretaris moeten samen met de sector vormgegeven worden. Het kan dus nog heel goed zijn dat zaken op veel weerstand stuiten of niet haalbaar blijken, en daardoor uiteindelijk niet doorgaan.”

Werkt dit?

Volgens hoogleraar Gezondheidseconomie Wim Groot blijkt uit onderzoek dat prijsmaatregelen effectief zijn en kunnen leiden tot minder alcoholgebruik. “Hogere prijzen hebben vooral effect op matige gebruikers, die af en toe een wijntje drinken.”

Prijsstijgingen zullen volgens Groot ook meer de laagopgeleide mensen treffen, omdat zij minder geld te besteden hebben dan hoogopgeleiden. “Dus zou het ook effect hebben op jongeren, omdat die een lager inkomen hebben. Zo zie je dat de invoering van een minimumprijs in Schotland vooral op jongeren effect heeft gehad. Het alcoholgebruik is onder hen omlaag gegaan.”

Alcoholgebruik

  • In 2017 dronk 9,2 procent van de 18-plussers overmatig alcohol.
  • Dat betekent meer dan 21 glazen alcohol per week.
  • Het gaat om 11,5 procent van de mannen en 7 procent van de vrouwen.
  • Overmatig drinken komt het meest voor bij jongvolwassenen onder de dertig en het minst bij dertigers.
  • Per hoofd van de bevolking (let op: vanaf 0 jaar) wordt per jaar 7,0 liter pure alcohol geconsumeerd.
  • We drinken het meeste bier.
  • De Gezondheidsraad adviseert mensen geen alcohol te drinken, of in ieder geval niet meer dan één glas per dag.

Bron: ministerie van Volksgezondheid