Het verband tussen alcohol en kanker

De consumptie van alcohol is in onze maatschappij algemeen geaccepteerd. Dit is zorgwekkend omdat alcohol een risicofactor is voor kanker.

  • Hoeveel alcohol drinken Nederlanders?

Ongeveer 8 op de 10 Nederlanders drinkt wel eens alcohol en maar liefst 1 op de 10 is een zware drinker, dit blijkt uit recente cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek.

Hoeveel Nederlanders sterven er jaarlijks door alcohol?

De schade die alcohol veroorzaakt is groot. Volgens de WHO sterven er jaarlijks zo’n 4.750 mensen in Nederland aan alcoholgerelateerde oorzaken. Alcohol verhoogt ook het risico op verschillende kankersoorten, waaronder de veelvoorkomende vormen darm- en borstkanker.

Hoe schadelijk is alcohol voor de gezondheid?

Voor veel mensen hoort alcohol bij het dagelijks leven. Maar weinig mensen realiseren zich hoeveel schade alcohol aanricht. Zo wordt 1 op de 14 van de vroegtijdige sterfgevallen (onder de 65 jaar) in Nederland veroorzaakt door alcohol. Alcohol is dan ook een van de belangrijkste (te voorkomen) risicofactoren om te overlijden aan een ziekte. Voor personen jonger dan 40 jaar is alcohol zelfs de grootste oorzaak van sterfte.

De Wereldgezondheidsorganisatie bracht begin 2014 een rapport uit waarin stond dat in 2012 alcohol wereldwijd verantwoordelijk was voor één op de twintig sterfgevallen, wat neerkwam op 3,3 miljoen doden. Dit is meer dan sterfte veroorzaakt door HIV/AIDS, geweld en tuberculose tezamen. De consumptie van alcohol kan leiden tot een verhoogd risico op wel 200 verschillende ziekten, waaronder diverse soorten kanker.

Wat is het verband tussen alcohol en het risico op kanker?

Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat alcohol het risico kan verhogen op mond- en keelkanker, strottenhoofdkanker, darmkanker, slokdarmkanker, leverkanker en borstkanker, waarbij elk glas alcohol het risico op kanker al verhoogt. Daarom raadt het Wereld Kanker Onderzoek Fonds het drinken van alcohol af. Als men toch alcohol wil drinken, dan adviseren wij vrouwen om niet meer dan 1 glas per dag te drinken en mannen niet meer dan 2 glazen, en daarnaast enkele dagen per week alcoholvrij te houden (4). Bij deze hoeveelheden alcohol wordt het risico op gezondheidsschade beperkt, maar niet uitgesloten.

Een groot percentage van de gevallen van kanker in westerse landen zou voorkomen kunnen worden als niemand alcohol zou drinken. Het zou bijvoorbeeld gaan om 27% van de gevallen van darmkanker, 22% van de gevallen van borstkanker, 41% van de gevallen van mond- en keelkanker en maar liefst 51% van de gevallen van slokdarmkanker. Tezamen gaat het in Nederland jaarlijks om ongeveer 5.000 gevallen van kanker die in verband staan met alcoholconsumptie (5).

Waarom veroorzaakt alcohol kanker?

Een mogelijke verklaring waarom alcohol het risico op kanker kan verhogen is dat er bij de afbraak van alcohol in ons lichaam kankerverwekkende stoffen (aceetaldehyde) ontstaan. Ook verstoort alcohol de reparatieprocessen van ons DNA. Beschadigingen aan het DNA kunnen uiteindelijk tot kanker leiden. Daarnaast verhoogt het drinken van alcohol het niveau van de hormonen oestrogeen en androgeen (geslachtshormonen), die het risico op hormoongerelateerde kankersoorten zoals borstkanker verhogen. Alcoholconsumptie is extra schadelijk in combinatie met roken.

Het drinken van alcohol is een geaccepteerd risico

Het drinken van alcohol wordt in onze maatschappij als “normaal” beschouwd. De bijbehorende risico’s worden door zowel de consument als de overheid nog steeds geaccepteerd. Maatregelen van de overheid die ons moeten beschermen tegen onvrijwillige risico’s zoals aardbevingen of overstromingen, zijn erop gericht dat ons risico om hieraan te overlijden niet meer dan 1 op 1 miljoen is. Voor risico’s waaraan we ons vrijwillig blootstellen is het geaccepteerde niveau al hoger, namelijk 1 op duizend (bijvoorbeeld skiën). Maar voor alcohol accepteren we een sterfterisico van 1 op 14!!!

Niet iedereen in Nederland is goed op de hoogte van de relatie tussen alcohol en kanker. Uit onderzoek blijkt dat maar liefst 78% van de Nederlanders niet weet dat alcohol drinken het risico op kanker verhoogt. Uit onderzoek van het Nederlands Instituut voor Alcoholbeleid (STAP) blijkt dat 1 op de 10 van de deelnemers zelfs denkt dat alcohol het risico op kanker kan verlagen.

Feiten en cijfers over alcoholconsumptie in Nederland.

  • Van de Nederlandse bevolking van 12 jaar en ouder drinkt 76,7% wel eens alcohol.
  • Van de Nederlanders valt 11,5% in de categorie zware drinker. Voor vrouwen betekent dit dat zij minstens één keer per week vier of meer glazen alcohol op een dag drinken en voor mannen geldt één keer in de week zes of meer glazen op een dag.
  • We drinken gemiddeld 1,4 glas alcohol per dag, wat neerkomt op zo’n 7 liter pure alcohol per jaar.
  • Alcoholmisbruik komt meer voor onder hoogopgeleiden (hbo of hoger) dan onder laagopgeleiden.

Data-experiment: alcohol in 1 op de 5 filmpjes die tiener op TikTok ziet

31 augustus 2022

In bijna 1 op de 5 filmpjes die een fictieve 13-jarige op TikTok ziet, wordt gedronken, geproost of is op een andere manier alcohol te zien. Dit blijkt uit een experiment dat we deden op het razend populaire sociale media-platform. Staatssecretaris van Volksgezondheid Maarten van Ooijen is geschokt: “Dit is dramatisch.”

Onderzoeksjournalisten van Pointer openden een TikTok-account als 13-jarige en scrolden een uur lang op het sociale media-platform. Ze voerden zoekopdrachten in als ‘drank challenge’ en ‘drankjes mixen’ om het algoritme van TikTok te voeden en kregen in een uur tijd ruim 200 video’s te zien met drank.

header vet alcohol

Wat ziet Noah (13) aan alcohol op TikTok?

Mediawet achterhaald

Dat er zoveel alcohol te zien is op TikTok is opmerkelijk, omdat het op televisie bij wet verboden is om voor 21 uur reclame te maken voor alcohol of tegen een vergoeding alcohol te laten zien, juist om kinderen te beschermen. Voor sociale media is deze wettelijke regel er niet en kan er dus niet gehandhaafd worden. “De Mediawet is opgesteld in een tijd waarin het online aanbod totaal anders was dan dat het nu is”, laat een woordvoerder van het Commissariaat voor de Media weten.

Of de filmpjes reclame zijn vanuit de alcoholsector of dat videomakers gewoon graag filmpjes maken met alcohol, is niet duidelijk. De alcoholindustrie zegt dat zij geen reclame maken op TikTok en ook TikTok geeft bij Pointer aan dat alcoholreclame verboden is op hun platform. Een TikTokker die video’s maakt met de naam ‘Shotje van de week’ zegt erover tegen Pointer“Was het maar waar dat ik ervoor betaald kreeg.” Hij maakt de video’s vooral voor zijn eigen naamsbekendheid en weet dat ook minderjarigen het zien: “Heb je dan een maas in de wet te pakken of doe je gewoon wat je leuk vindt?”

Zelfs onschuldige post heeft invloed op drinkgedrag

Qua invloed op het alcoholgebruik van jongeren maakt het niet uit of het reclame is. Hanneke Hendriks van de Radboud Universiteit deed er onderzoek naar: “Zelfs een vrij onschuldige post, waarin alcohol alleen op tafel staat, bleek de kans dat jongeren gaan drinken te verhogen en dit soort video’s zijn veel extremer.”

“Dit is dramatisch”, zegt ook staatssecretaris Volksgezondheid Maarten van Ooijen. Hij probeert in lijn met het Preventieakkoord het alcoholgebruik onder tieners juist rigoureus omlaag te brengen, omdat het schadelijk is voor het ontwikkelende brein. “Dat kinderen dit zien, moeten we niet willen.” Van Ooijen gaat ernaar kijken, maar is weinig hoopvol: “Het is praktisch heel ingewikkeld in een online social media-omgeving om dit terug te dringen. Het wordt dus niet eenvoudig om dit uit de tijdlijn van kinderen te krijgen.”

Benieuwd wat een 13-jarige te zien krijgt? En hoe de TikTokkers en het platform zelf reageren? Klik hier voor het interactieve verhaal of kijk zondag 11 september om 22:10 uur bij KRO-NCRV op NPO2.

Tirza’s moeder (66) was verslaafd aan alcohol: “Mijn neefjes zeiden dat oma soms raar deed als ze oppaste”

Drie jaar geleden ontdekte Tirza (39) dat haar moeder Jantien (66) een stiekeme drinker was. “In plaats van haar verdriet om het verlies van mijn vader te delen, zocht ze troost in de fles.”

“Achteraf schonk mijn moeder wel heel vaak toevallig nét een wijntje in als ik op visite kwam. Ze was ook steeds vroeger erg lollig. In het begin zocht ik daar niks achter. Ik houd zelf ook van een biertje op een zomers terras of een glas wijn bij een diner. Ik was allang blij dat mijn moeder het na de dood van mijn vader thuis voor zichzelf gezellig maakte. Na zijn overlijden vreesde ik dat mama zou vereenzamen. Ik vond het een geruststellend idee dat ze ’s middags de open haard aanstak en een lekker glas rood voor zichzelf inschonk. Hoe problematisch dat inmiddels was geworden, wist ik niet. Dat wist ze perfect te verbergen. Door allerlei trucjes viel haar overmatige drankgebruik niet op voor de omgeving. Tot ze zo ver heen was dat er niets meer te verbloemen viel.

EERST ZO BEWONDERENSWAARDIG STERK EN POSITIEF

Acht jaar geleden overleed mijn vader aan de gevolgen van darmkanker. Hij was al jaren ziekelijk en mijn moeder was mantelzorger. Dat hij hieraan zou sterven, wisten we. Toch kwam het moment, net na een operatie, voor ons allemaal als een schok. Mijn zusje Anna en ik maakten ons vooral zorgen om onze moeder. Na een harmonieus huwelijk van 37 jaar kwam ze alleen te staan. We werken allebei, hebben drukke, actieve levens en we wonen ook nog eens te ver weg om even spontaan langs te wippen.

Maar mama wuifde onze ongerustheid weg. Ze zei dat ze stiekem een beetje uitkeek naar tijd voor zichzelf. Ze had haar hele leven gezorgd, eerst voor een groot gezin met jongere broers en zusjes, toen voor twee kinderen en tot slot voor een zieke man. Ze wilde eindelijk dingen doen die ze zelf leuk vond. Ze ging op dans- en schilderles, en als ik af en toe met mijn dochter langskwam, was dat voldoende. Verder paste ze met plezier op mijn neefjes van toen drie en vier, als mijn zus en zwager er even tussenuit wilden. Kortom, ze was bewonderingswaardig sterk en positief.

Misschien wel iets te. Ze nam weinig tijd om te rouwen en stortte na een jaar of twee, drie toch in. Later verklaarde ze dat ze zich van de een op de andere dag ineens zo eenzaam en depressief voelde. De stilte overviel haar. In plaats van dat te delen met mijn zusje en mij, zocht ze haar troost in de fles. In haar geval pinot noir. Líters pinot noir. Het begon met een paar wijntjes tijdens het koken en avondeten, maar dat verschoof al snel naar de lunch. Tot ze helemaal geen rem meer had. Werd ze verdrietig wakker, dan zette ze eerst koffie, maar spoelde meteen erna de narigheid weg met een glas wijn. Geleidelijk aan had ze meer nodig. Had ze iets speciaals of akeligs, dan tikte ze zo een halve fles port weg. Ondertussen hadden wij geen idee.

ZE BLEEK VERSLAAFD GERAAKT AAN ALCOHOL

Alcohol is net zo verslavend als drugs, maar je hoeft geen dealer thuis te laten komen. Je kunt jouw shot bij elke supermarkt verkrijgen. Mama kocht eerst alleen flessen, later koos ze voor kartonnen drieliterpakken. Die liet ze bezorgen of haalde ze bij de slijterij, toen ze nog autoreed. Grote voordeel: het was goedkoper en na gebruik kon het pak zo bij de oude kranten. Scheelde een hoop gesjouw en smoesjes over een feestje bij de glasbak. Want dat excuus gaf ze mij ook steeds als ik haar betrapte met tassen vol glaswerk. Dan had ze nét de avond ervoor een festiviteit gehad of waren de buren langsgekomen om te pimpelen.

Er was in ieder geval altijd een reden waarom er allemaal lege flessen naast de koelkast stonden. Later hoorde ik dat ze expres twee wijnglazen op het aanrecht zette, zodat ze een alibi had voor als één van ons onverwachts zou langs komen. Aan de telefoon merkte ik wel dat ze soms onduidelijk sprak of wat afwezig reageerde. Ik vermoedde dan dat ze wel een wijntje te veel op had, maar had nooit verwacht dat ze echt alcoholverslaafd was. Ik zag haar als een slimme vrouw, die goed in staat was verstandige keuzes te maken.

Dat vertrouwen daalde toen zusje Anna en ik steeds meer signalen kregen dat het helemaal niet zo goed ging met mama. Regelmatig wekte ik haar als ik belde, dan was ze midden op de dag ingedut. En mijn neefjes, nog te jong om precies onder woorden te brengen wat er scheelde, zeiden wel dat oma soms raar deed als ze een dagje op hen paste, zoals ineens hard lachen of in slaap vallen op de bank. Of ze liep ‘alsof ze op de kermis was’, omdat ze zo waggelde. Anna en ik hebben toen nog even gedacht dat ze misschien leed aan een beginstadium van Parkinson.

IN SLAAP VALLEN TIJDENS DE VERJAARDAG VAN HAAR KLEINDOCHTER

Ook bleek mijn moeder een keer met drank op in de auto te hebben gereden. Ze werd op tijd door de politie van de weg gehaald, omdat ze zo slingerde. Godzijdank had ze nog niets veroorzaakt, noch bij zichzelf, noch bij een ander. Maar dat was wel een heel harde waarschuwing. Ze heeft daarna nooit meer zelf gereden. Ze was inmiddels genoeg geschrokken, maar kon het niet opbrengen om nuchter te blijven. Tegen mijn zusje en mij had ze overigens niet verteld dat ze met een te hoog promillage was gesnapt. Ze zei dat ze een black-out had gehad achter het stuur en daarna niet meer in de auto durfde te stappen. Voor ons weer een bewijs van een mogelijke hersenziekte.

De waarheid hoorden we pas drie jaar geleden. We vierden de sweet sixteen-verjaardag van mijn dochter Emma. Oma was er ook en zat uiteraard gezellig aan de wijn. Ze liep af en aan naar de keuken om haar glas bij te vullen en stapte zelfs over op wit toen mijn voorraad rood was geslonken. Ze werd steeds uitbundiger, sprak met luide stem en viel af en toe zelfs in slaap op de bank. Ik zag dat mijn dochter zich vreselijk geneerde. Voorzichtig trok ik mijn moeder weg van het feest, de keuken in.

Ineens begreep ik het: haar wonderlijke gedrag, het vele vergeten van afspraken. Zou het door die wijntjes komen? Ik vroeg of ze vaker zo veel dronk en zo ja, of ze nog wel zonder kon. Het leek wel alsof mijn moeder blij was met deze vraag, want ineens gaf ze alles toe: dat ze al bijna zes jaar stiekem dagelijks dronk. Dat ze inmiddels echt verslaafd was, maar dat haar afhankelijkheid van drank geheimhouden voor de buitenwereld steeds moeilijker werd. Dat haar alcoholgebruik gemiddeld zo’n honderd tot honderdvijftig euro per week kostte en dat ze dat had bekostigd met haar spaargeld, waardoor er straks veel minder erfenis voor mij en Anna zou zijn. En het belangrijkste: dat ze nu héél graag hulp wilde.

ONMACHT, VERDRIET, ONGELOOF, WOEDE EN MEDELIJDEN

Wat het met je doet als je hoort dat je moeder alcoholiste is en al die jaren een groot geheim bij zich heeft gedragen, kan ik bijna niet uitleggen. Ik voelde onmacht, verdriet, ongeloof, woede, maar vooral medelijden. Waarom had ze niet eerder met me gedeeld hoe eenzaam ze zich voelde? Waarom had ze zich laten gaan met de alcohol? Ik vond het verschrikkelijk dat mijn lieve moeder zo diep was gezakt.

Anna, mijn zus, was voornamelijk boos. Ze neemt het mijn moeder soms nog steeds kwalijk dat ze zich zo onverantwoord heeft gedragen in de buurt van haar kinderen. Mama heeft mijn neefjes gelukkig nooit mee in de auto genomen, zo slim was ze wel, maar ze heeft wel in hun bijzijn gedronken. Mogelijk was ze flink teut. Dat vindt Anna onbegrijpelijk en onvergeeflijk. Maar ik wil niet zo hard oordelen. Een verslaving is een chronische hersenziekte. Die is venijnig en neemt je verstand over. Het ene moment denk je rationeel en beloof je beterschap, het volgende moment heb je alweer een glas achterovergeslagen.

ZE NOEMT ZICH ‘EEN VERSLAAFDE IN HERSTEL’

Mijn moeder heeft daadwerkelijk professionele hulp gezocht. We hebben contact opgenomen met gespecialiseerde verslavingszorg. Uiteindelijk heeft ze een maand in een kliniek gezeten en een nahulptraject gevolgd. Ook mijn zus en ik hebben familiegesprekken met een therapeut gevoerd om haar zo goed mogelijk te kunnen steunen en helpen.

Mijn moeder is nu al anderhalf jaar clean, waar ik megatrots op ben. Zelf noemt ze zich ‘een verslaafde in herstel’: ze durft niet te zeggen dat ze voor altijd genezen is. Alcohol trekt altijd. Zo haalt ze bewust geen drank meer in huis. Niet voor visite, niet voor verjaardagen of kerst. Er staat geen wijn- of bierglas meer in de kast. Die heeft ze allemaal weggedaan. Ze eet bij mij zelfs geen tiramisu als toetje, ook al is de likeur erin te verwaarlozen. Bang als ze is weer in de verleiding te komen. Ze mag dan wel clean zijn, het gevaar is nooit weg, zegt ze eerlijk. Daarvoor vindt ze wijn nog te lekker en verlangt ze af en toe naar het gevoel van verdoving. Maar ze wil ook nooit meer terug naar het leven van liegen en bedriegen en dat motiveert haar het bij mineraalwater te houden. Ik zal er alles aan doen om haar hierbij te helpen, want een verslaving heb je nooit alleen.”

Bron: weekblad Libelle

Alcohol en kanker

Een van de ambities van KWF is het voorkomen van kanker – daar waar we weten dat het kan –  aangezien 35% van de kankergevallen samenhangt met leefstijl. Factoren zoals roken, zonnen, ongezonde voeding, te weinig beweging en alcohol vergroten namelijk de kans op kanker.

8% van alle gevallen van kanker in Nederland is gerelateerd aan alcohol. Voor veel mensen is het drinken van alcohol een geaccepteerde (sociale) gewoonte. 57% van de Nederlanders is zich er echter niet van bewust dat het drinken van alcohol het risico op veel vormen van kanker vergroot. En de kans daarop stijgt met ieder glas.

Minder gewoon

KWF begrijpt dat veel mensen bij alcohol denken aan gezelligheid of ontspanning. Maar de feiten liegen er niet om. Minder alcohol drinken draagt bij aan minder kanker. Wij vragen daarom aandacht voor een gewoonte die we als samenleving misschien minder gewoon zouden moeten vinden.

Gezonde Generatie

Onze kinderen groeien op in een maatschappij waarin vooral de voordelen van alcohol worden benadrukt, de meeste gezondheidsnadelen blijven echter onderbelicht.

Als onderdeel van het programma de Gezonde Generatie zet KWF zich samen met de Maag Lever Darm Stichting (MLDS) in op meer bewustwording in de samenleving en op maatregelen die een omgeving mogelijk maken waarin het voor jongeren makkelijk en normaal is om geen alcohol te drinken.

Door de sociale norm en omgeving te veranderen en meer aandacht te geven aan de gezondheidsschade en de invloed van volwassenen op alcoholgedrag van minderjarigen, vergroten we de kans dat de volgende generatie als volwassenen minder vaak en minder veel zullen drinken. Hiermee draagt KWF bij aan het verder voorkomen van kanker.02 mei 2022

Gezonde Generatie

Een samenleving waarin het voor jongeren makkelijk en normaal is om geen alcohol te drinken. Daar zetten wij ons samen met de Maag Lever Darm Stichting voor in, als onderdeel van het initiatief de Gezonde Generatie. Lees meer over dit initiatief

Bron:KWF

Ex-alcoholverslaafde Saskia: ‘Altijd de vraag “hoezo drink jíj geen alcohol?” Daar gaan we weer dacht ik…’

Een paar weken geleden stond ik in een gezellige après-ski tent in Oostenrijk te genieten van een heerlijke tonic in een mooi wijnglas met leuk gezelschap, totdat ik werd aangesproken met de vraag ‘wat drink jij nou?’ Dus ik antwoordde ’tonic’, ‘néé, wat zit erin?’, ‘Tonic,’ zei ik nogmaals. Met veel ongeloof volgde de volgende vraag: ‘Waarom drink jij alleen maar tonic?’ Ik bespeurde al enige irritatie bij mij, omdat ik merkte dat het gesprek een richting in ging waar ik eigenlijk niet heel veel zin in had. Eerst beantwoordde ik nog heel nonchalant ‘omdat ik dorst heb’. Gelach en met enige verbazing kwam die vraag waar ik al op zat te wachten: ‘hoezo drink jíj geen alcohol?’ Daar gaan we weer dacht ik..

‘Waarom drink jij niet?’

Tegelijkertijd merkte ik op dat deze gesprekspartner zelf al een aantal drankjes op had. Ik zei toen doodleuk tegen hem, met opgeheven stem: ‘in de afkickkliniek waar ik een paar jaar geleden zat, hebben ze tegen mij gezegd dat het voor mij een beter idee was om de rest van mijn leven maar geen alcohol meer te gaan drinken.’ En toen viel het gesprek stil… Eén en al ongemak aan de andere kant. ‘Hoe bedoel je precies, helemaal nooit meer een drankje,’ stamelde hij heel voorzichtig. ‘Als ik jou zo zie, kan ik me dat echt niet voorstellen,’ voegde hij eraan toe. Wat een raar antwoord dacht en ik vroeg door: ‘Hoezo niet?’ En zonder enige gene zei hij lachend; ‘Er staat chardonnay op je voorhoofd, en je straalt het ook uit.’ Ik stond met een mond vol tanden, beëindigde het gesprek rustig met een hakkelende zin ‘dat zal wel maar ik drink het dus niet’ en liep weg.

MEER VAN JAN

Tips om beter in slaap te vallenVideo afspelen

Na al die jaren ben ik dit soort gesprekken natuurlijk wel gewend. De gesprekken waar de ander zelf lekker staat te drinken, en waarbij ik merk dat de rem er vanaf is, zorgen wel voor ongemakkelijke situaties. Het valt mij op dat het vaak mensen zijn die zelf best goed innemen, die dit soort vragen dan stellen. Vaak zegt het iets over de persoon zelf, die met dit soort voor hem of haar relevante vragen komt. Het kan zo zijn dat de persoon bijvoorbeeld zelf een verstoorde relatie met alcohol heeft, en er achter wil komen of het misschien problematisch aan het worden is. Of dat ze bevestigd willen worden dat ze een prima relatie hebben met alcohol. En zo misschien hun eigen drank gebruik kunnen bagatelliseren of minimaliseren… Eigenlijk best een interessante dynamiek.

Alcohol is ook een drug

Ik ben niet vaak op een feestje geweest en dat ik de vraag kreeg, ‘hoezo neem jij geen lijntje?’ Of als ik naar buiten ga en er staan een paar mensen te blowen, dat de vraag komt ‘Waarom steek jij die joint niet aan?’ ‘Ga je naar een festival en neem je geen pilletje?’ Dit soort vragen komen mij minder bekend voor. Sterker nog, dit soort vragen voelen meteen ongemakkelijk en ongepast. Hoe kan het dan dat daar minder vragen over gesteld worden, en dat als je gewoon geen alcohol drinkt daar wel vaak een vraag over gesteld wordt?

Ik snap natuurlijk ook wel dat alcohol op elke hoek van de straat te verkrijgen is en dat het wat meer moeite kost om de dealer te bellen. Terwijl alcohol natuurlijk ook gewoon een drug is, alleen dat realiseren we ons vaak niet. In een maatschappij waarbij alcohol toch nog altijd sociaal geaccepteerd is, blijft het voor mij een tegenstrijdig gevoel dat ik mijn alcoholverslaving moet verdedigen naar anderen en uitleggen waarom ik niet drink.

Hoe te ontspannen zonder alcohol. 5 tips

Alcohol kan je op korte termijn helpen ontspannen. Het kalmeert je centrale zenuwstelsel en vertraagt het vermogen van je hersenen om informatie te verwerken.

Het verandert de neurotransmitters in je hersenen, waaronder gamma-aminoboterzuur (GABA), dat je lichaam aangeeft dat je ontspannen bent. Het vermindert ook het energieniveau en vertraagt ​​je motorische functies. Dat is een soort verdoving die aan kan voelen als ontspanning.

Alcohol beïnvloedt het plezier- en beloningssysteem in je hersenen door het dopaminegehalte te verhogen, waardoor je denkt dat je je goed voelt. Dit gevoel van plezier duurt echter maar een paar uur.

Veel mensen melden negatieve lichamelijke en emotionele bijwerkingen na het drinken van alcohol. Als je soms teveel drinkt kun je de onaangename effecten een kater noemen. Als je altijd teveel drinkt krijg je andere symptomen.

  • Moeite met slapen
  • prikkelbaarheid
  • onrust
  • depressie
  • misselijkheid
  • zweten

PsychCentral oppert 4 andere, gezondere manieren om te ontspannen.

  1. Breng tijd door in de natuur
  2. Gebruik meditatie en ademhalingstechnieken
  3. Yoga
  4. Creatieve hobby’s.

Bron: Psych central

Ook één glas alcohol kan gevaarlijk zijn voor ongeboren kind.

Iedereen weet dat alcohol drinken tijdens de zwangerschap wordt afgeraden. Maar toch is er een groep vrouwen die blijft drinken, al is het af en toe een glaasje alcohol tijdens de zwangerschap. Volgens onderzoekers Sylvia Roozen van Maastricht University kan ieder glas alcohol gevaarlijk zijn en is dat vooral in de eerste paar weken van de zwangerschap zo. Dit meldt Algemeen Dagblad.

Juist de eerste weken van de zwangerschap zijn volgens Roozen cruciaal. Juist in die weken is het kindje extra kwetsbaar voor alcohol, dat dan door de dooierzak binnenkomt. Roozen stelt dat vier maanden voor de conceptie al met een gezonde leefstijl begonnen met worden, waaronder het niet drinken van alcoholhoudende dranken.

Foetaal alcohol spectrum stoornis 

Drinkt de moeder tijdens de zwangerschap toch, dan kunnen de hersenen van de foetus beschadigd raken. Veelvuldig alcoholgebruik kan leiden tot permanente stoornissen. Ook kan het kindje te klein, te licht en te kleine hoofdomvang hebben. Ook een wipneus, smalle oogspleetjes en een dunne bovenlip zijn uiterlijke kenmerken beïnvloed door alcohol.

Foetaal alcohol spectrum stoornis is de verzamelnaam voor complicaties die ontstaan door het drinken van alcohol tijdens de zwangerschap. Hoeveel alcohol een moeder drinkt, hoeft niet uit te maken. Ieder ongeboren kind reageert anders.

Bron: Nationale Zorggids

Alcoholgebruik bij tieners zorgt toch voor afwijkende hersenontwikkeling.

Uit nieuw onderzoek blijkt dat alcoholgebruik bij jongeren samenhangt met een versnelde afname van de zogeheten grijze stof in de hersenen. Deze stof is belangrijk om bepaalde cognitieve functies zoals aandacht en geheugen optimaal te kunnen uitvoeren. Het onderzoek is uitgevoerd door de Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR), Universiteit Utrecht, Universiteit Leiden en Vrije Universiteit Amsterdam met steun van de Hersenstichting. Dit meldt de Erasmus Universiteit Rotterdam.

“Uit het onderzoek blijkt dat jongeren die regelmatig alcohol drinken een andere ontwikkeling van de grijze stof hebben, onder andere in het frontale (voorste) deel van de hersenen. Dit hersengebied gebruik je om je te kunnen concentreren, beslissingen maken, impulsbeheerding, het opmerken van fouten en het waarderen van beloningen. De gevonden verschillen in hersenontwikkeling kunnen mogelijk deze cognitieve functies beïnvloeden”, zegt hoofdonderzoeker prof. Hanan el Marroun (EUR), verbonden aan Erasmus Universiteit Rotterdam.

Hersenscans van jongere proefpersonen 

Om de effecten op langere termijn te kunnen onderzoeken, gebruikten de onderzoekers data van drie eerder uitgevoerde studies. Bij deze studies werden er door de jaren heen hersenscans van jongere proefpersonen gemaakt. Deelnemers aan de studie waren tussen de 8 en 29 jaar oud. Mede-hoofdonderzoeker prof. Ingmar Franken (EUR): “Door jongeren te volgen vanaf een vroege leeftijd, konden we volgen hoe hun hersenen zich ontwikkelden vanaf het moment dat ze alcohol gingen gebruiken. Doordat er data beschikbaar waren van het moment voordat ze alcohol gingen drinken, konden we het effect van alcohol op de hersenen beter in kaart brengen.”

Alcoholbeleid voor jongeren 

Alhoewel het onderzoek een verband laat zien tussen alcoholgebruik en hersenontwikkeling, is het moeilijk om een oorzakelijk verband vast te stellen. Daarvoor is meer onderzoek nodig. “Wel laat dit onderzoek zien dat we de goede weg zijn ingeslagen met het alcoholbeleid voor jongeren. We hopen dat deze wetenschappelijke gegevens gebruikt worden in de preventie-strategie om zo mogelijke schadelijke gevolgen van alcohol te verminderen.”

Door: Nationale Onderwijsgids

Waarschuwen voor alcohol als oorzaak kanker.

Op de etiketten van alcoholische drank moeten waarschuwingen komen dat alcohol kanker kan veroorzaken. 

Daarvoor pleiten gezondheidsdeskundigen woensdag in Dublin op een internationale conferentie in het kader van de Europese week tegen kanker. Volgens hen is bij het grote publiek niet bekend dat alcoholgebruik tot verschillende vormen van kanker kan leiden.

In 10 procent van de gevallen van kanker bij mannen en bij 3 procent van kanker bij vrouwen droeg alcohol daaraan bij, benadrukken onderzoekers. Het gaat om onder meer om kanker in de keelholte, slokdarm en lever, maar ook om darm- en borstkanker.

Onmiddellijke actie is in hun ogen noodzakelijk omdat in Europa verreweg de meeste alcohol ter wereld wordt gedronken. In sommige Europese landen wordt meer dan 2,5 keer meer gedronken dan het wereldwijde gemiddelde.

Oudere mensen

Volgens Peter Rice van een Schotse gezondheidsorganisatie leidt alcohol vooral tot gezondheidsschade bij oudere mensen, maar gaat de meeste aandacht uit naar jongeren die te veel drinken en daardoor overlast veroorzaken. Dat alcohol kankerverwekkend is, moet volgens hem nadrukkelijk onder de aandacht worden gebracht.

Dat zou een taak moeten zijn voor overheden en de drankindustrie. ”We hebben het recht om te weten wat er in onze drank zit en wat voor effect dat heeft op onze gezondheid”, aldus Mariann Skar van Eurocare, een Europese koepelorganisatie voor alcoholpreventie.

Door: ANP

Europees Parlement eist nultolerantie voor alcohol en drugs in het verkeer.

In heel de Europese Unie moet er een nultolerantie komen voor alcohol en drugs in het verkeer. Dat eist het Europees Parlement, dat actie vraagt van de lidstaten en de Commissie. Ook zou er in elke woonwijk een snelheidsbeperking van 30 kilometer per uur moeten gelden.

Omdat de huidige Europese aanbevelingen twintig jaar oud zijn, acht het parlement de tijd rijp om het debat te openen over nieuwe verkeersveiligheidsmaatregelen. Bovendien gaat het niet de goede kant op: de EU wilde tussen 2010 en 2020 het aantal verkeersslachtoffers halveren, maar de laatste jaren zijn de cijfers gestagneerd. Momenteel sterven er in de EU jaarlijks ongeveer 22.700 mensen in het verkeer.

Omdat overdreven snelheid in 30 procent van de dodelijke ongevallen een rol speelt, wil het parlement een algemeen geldende snelheidsbeperking van 30 kilometer per uur in woonwijken en in gebieden met veel fietsers en voetgangers. Ook moet er een nultolerantie komen voor alcohol en drugs. Die zijn een factor bij respectievelijk 25 procent en 15 procent van de ongevallen.

“De impact van alcoholgebruik in het verkeer is erg hoog. Zelfs met een alcoholgehalte van 0,5 promille loop je 2,5 keer meer kans op een dodelijk ongeval”, zegt Europees Parlementslid Kathleen Van Brempt (Vooruit). “Wie onder invloed is, hoort niet thuis achter het stuur.”

Het parlement vraagt de Commissie en de lidstaten om in actie te schieten. Het halfrond wil ook dat er meer middelen vrijgemaakt worden om lidstaten te laten investeren in veilige verkeersinfrastructuur. Van Brempt wijst er tevens op dat de lidstaten nog beter kunnen toezien op de naleving van de rij- en rusttijden voor professionele chauffeurs.

In 2050 hoopt de Europese Unie het aantal dodelijke verkeersslachtoffers tot nul te beperken.

Bron: Belga nieuwsblad

De Wereldgezondheidsorganisatie beveelt aan de belasting op alcohol in Europa te verdubbelen.

Dubbele belasting op Alcohol 

Het zal voorkomen dat ongeveer 5.000 mensen per jaar sterven aan de gevolgen van alcohol.

Volgens een onderzoek dat maandag door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) wordt gepresenteerd, waarin wordt opgeroepen tot schroefbelasting.

Volgens dit model gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift “scalpel“ worden elk jaar 10.700 nieuwe gevallen van kanker en 4.850 sterfgevallen als gevolg van aan alcohol gerelateerde kankers in de Europese regio van de WHO kunnen worden vermeden door de huidige belastingen op alcoholische dranken te verdubbelen”, stelt de WHO Europa in een persbericht.

Lage belastingen, ernstige gevolgen

Dit vertegenwoordigt ongeveer 6% van de nieuwe gevallen en sterfgevallen door kankers die verband houden met alcoholgebruik, merkt de Gezondheidsorganisatie van de Verenigde Naties op. Volgens laatstgenoemde is “het verhogen van de belastingen op alcoholische dranken een van de beste maatregelen” om het aantal sterfgevallen door kanker te verminderen, met “een aanzienlijke potentiële impact” en “positieve resultaten in alle landen”.

Voor de Wereldgezondheidsorganisatie blijven de huidige niveaus van alcoholbelastingen “laag” in veel Europese landen, ook binnen de Europese Unie, waar een verhoging ervan een van de sterkste effecten zou moeten hebben. RuslandHet VK en Duitsland zijn de landen die de meeste levens zullen redden door deze belastingmaatregel te nemen.

650.000 doden per jaar in Europa

volgens Wereldgezondheidsorganisatie zijn er van de 4,8 miljoen nieuwe kankergevallen per jaar in Europa 1,4 miljoen, evenals 650.000 sterfgevallen “gerelateerd” aan alcoholgebruik. Hiervan schat de organisatie dat 180.000 gevallen en 85.000 sterfgevallen direct worden veroorzaakt door alcohol.

Het aantal geredde levens door een verdubbeling van de belastingen heeft specifiek betrekking op borstkanker (1.000 doden per jaar) en darmkanker (1.700). Alcohol is gekoppeld aan zeven verschillende soorten kanker: mond, keelholte, slokdarm, dikke darm, rectum, lever, strottenhoofd en borst.

Bron:Caribe magazine

Is leven zonder alcohol de nieuwe trend?

Veel mensen genieten van de roes die alcohol veroorzaakt. Even een borreltje doen, staat voor hen voor ontspanning en gezelligheid. Steeds meer mensen kiezen ervoor om nuchter te blijven. Zij hebben geen behoefte aan gesprekken met een dubbele tong, waar je de volgende dag nog maar half wat van kunt herinneren. Wel hebben ze behoefte aan diepere connecties en betekenisvolle relaties. Zij hebben ondervonden dat daar (juist) geen alcohol voor nodig is.

Alcohol wordt vaak gedronken voor de gezelligheid. Ga je naar een feestje en drink jij geen alcohol dan wordt dat al snel ongezellig gevonden. Verjaardagen, etentjes, feestjes zijn niet compleet zonder een paar flessen wijn. Drink je niet mee, dan worden hier vragen over gesteld. Je zult wel aan het herstellen zijn,  je hebt een alcohol probleem of je bent zwanger en anders ben je gewoon saai. ‘Live a little’, wordt er al snel geroepen. We leven in een drankcultuur, maar het goede nieuws voor de ‘nuchtere mens’ is dat dit steeds meer lijkt te veranderen. 

Er is een maatschappelijke verschuiving gaande. Steeds meer hebben we behoefte aan verdieping. Volgens mensen die nuchter door het leven gaan maakt drank sociale interactie minder betekenisvol en staat het ook het bereiken van doelen in de weg. Ervaren zij stress, dan grijpen ze niet naar de fles, eerder naar een yogamat.

In Amerika is aan subcultuur ontstaan waar natuurlijke alcoholvrije dranken populairder zijn dan biertjes. In New York en Los Angeles werden morning raves gehouden die aan alle glitters, rauwe beats en gekkigheid voldoen, maar waar alleen nuchtere mensen los staan te gaan. Daarna begonnen ze vol energie hun werkdag.

Nuchter zijn is hip tegenwoordig, ga jij mee in deze trend?

Bron: New York Times

WETTELIJKE STANDAARD IN DE MAAK

AMERIKANEN WILLEN ‘ALCOHOLSLOT’ VERPLICHTEN IN NIEUWE AUTO’S

In de Verenigde Staten werkt men aan wetgeving om een vorm van een alcoholslot in auto’s verplicht te maken. Over enkele jaren zouden nieuwe auto’s dan moeten ingrijpen als ze ‘merken’ dat de bestuurder onder invloed is.

Wat we nu vooral kennen als alcoholslot is een blaasapparaat waar de bestuurder in moet blazen voordat de auto gestart kan worden. Dat is bedoeld voor mensen die gepakt zijn met een (veel) te hoog promillage alcohol in het bloed terwijl ze een auto bestuurden. In de Verenigde Staten wil men echter toewerken naar veel meer controle over alcohol in het verkeer door auto’s standaard uit te rusten met technologie die de auto in staat stelt om in te grijpen. Dat meldt persbureau Reuters.

Het wetsvoorstel om dergelijke technologie te verplichten, ligt nu bij de senaat en is onderdeel van het maar liefst 1 biljoen dollar kostende infrastructuurplan dat president Biden eerder dit jaar aankondigde. In grote lijnen verlangt men dat de auto bijvoorbeeld via sensoren in het stuur, of door ooganalyse met camera’s, kan registreren of de bestuurder onder invloed is en in dat geval kan weigeren te rijden. Of zoiets mogelijk is en op welke termijn, hangt uiteraard af van de auto-industrie. Daarom zou er eerst drie jaar de tijd worden gegeven om een standaard uit te werken en daarna nog minstens twee jaar om technologie hiervoor te ontwikkelen.

Of en wanneer zoiets werkelijkheid wordt, is nog afwachten. Het zou in ieder geval een hoop goeds kunnen doen voor de verkeersveiligheid in de VS, aangezien er jaarlijks zo’n 10.000 dodelijke slachtoffers in het verkeer te betreuren zijn door ongevallen waarbij rijden onder invloed een rol speelde. In Europa wordt overigens volgend jaar een aansluitingspunt voor een conventioneel alcoholslot in nieuwe auto’s verplicht.

Alcohollobby houdt eerlijkere etiketten decennia tegen.

Alcoholische dranken – vooral wijn, likeur en sterkedrank – zijn qua ingrediënten en voedingswaarden moeilijk te doorgronden voor consumenten. Sterker: ze staan nu helemaal niet op het etiket. Alleen het alcoholpercentage en allergenen staan verplicht op de verpakking. Als voedselwaakhond vinden we dat vreemd en hebben we onderzocht hoe dit kan.

Drankfabrikanten hoeven in Europa nog altijd geen ingrediënten en voedingswaarden te vermelden op de etiketten van hun producten. In tegenstelling tot vaste voedingsmiddelen. Hierop is al jarenlang via Europese wetgeving uitgebreide ingrediëntendeclaraties verplicht. De Europese Unie probeert al 40 jaar om ook alcoholproducten meer hetzelfde gelabeld te krijgen als vaste voedingsmiddelen. Door lobby en falende beloften van de industrie is dit telkens vertraagd en uitgesteld.    
 
De drankindustrie lobbyt al jaren intensief in Brussel. Ze zorgen er met succes voor dat consumenten niet eenvoudig op flessen en blikjes kunnen zien hoeveel calorieën een alcoholisch drankje bevat. Of hoeveel toegevoegde suiker er in een likeur zit. Of dat er ‘onaantrekkelijke’ E-nummers zoals siliciumdioxide (een synthetisch anti-klontermiddel dat wordt gewonnen uit zand) in een fles wijn zitten.

Bijeenkomsten alcoholindustrie en Europese politici

Foodwatch heeft via een informatieverzoek bij de Europese Commissie documenten opgevraagd bij het Directoraat-Generaal voor Landbouw en Plattelandsontwikkeling en DG Gezondheid en Voedselveiligheid. Uit de documenten die door deze Europese bestuurlijke eenheden zijn toegestuurd blijkt onder meer dat vertegenwoordigers van de drankindustrie er in 2018 bij het DG voor Landbouw en Plattelandsontwikkeling met klem hebben gevraagd of de Europese Commissie de plannen van de industrie voor zelfregulering wilde steunen.

Uit een rapport en toelichting door Europese wijnorganisaties aan de beide directoraten in 2018 blijkt dat de wijnproducenten voor uitzonderingen pleiten om maar niet de toegevoegde suikers op de ingrediëntendeclaratie te hoeven zetten.

In 2019 is toenmalig Eurocommissaris voor Gezondheid en Voedselveiligheid, Andriukaitis, door branchebehartiger SpiritsEurope twee dagen op een Franse distilleerderij uitgenodigd om aan te horen hoe lastig het voor de branche was om aanpassingen te moeten doorvoeren.  

Europese Commissie is lobby zat

Na een jarenlange discussie met een sterke lobby vanuit de alcoholindustrie heeft de Europese Commissie in het recente Europe’s Beating Cancer Plan aangegeven dat het in de EU anders moet wat betreft alcoholetikettering. De Europese Commissie wil dat alcoholproducenten ingrediënten en voedingswaarden uiterlijk 2023 verplicht op het etiket plaatsen.
 
Dit na een heel lang en moeizaam proces. De Europese Commissie heeft al in 1982 en in 1992 voorstellen ingediend om voedingswaarden en ingrediënten op het etiket van alcoholische dranken te krijgen, maar de Raad kon over geen van die voorstellen overeenstemming bereiken.

De Commissie heeft vervolgens in 1997 een nieuw voorstel ingediend, dat uiteindelijk pas na vijf jaar op de agenda van een werkgroep van de Europese Raad kwam. Tijdens die vergadering was de meerderheid van de lidstaten het erover eens dat de etikettering van de ingrediënten van alcoholhoudende dranken meer in overeenstemming zou moeten zijn met de inmiddels herziene algemene etiketteringsvoorschriften voor voedsel. Dat was dus in 2002, we zijn inmiddels haast 20 jaar verder.
 
Foodwatch is blij dat de Europese Commissie nu voor heldere etikettering en tegen de lobby door de industrie in een duidelijk voorstel op tafel legt. Een voorstel dat in lijn is met richtlijnen en adviezen waarop de Wereldgezondheidsraad al een tijd hamert. De WHO is net als foodwatch pleitbezorger van uitgebreidere informatie op alcoholische dranken.

Campaigner Frank Lindner: “Consumenten hebben het recht om te weten wat ze eten én drinken. Het is schandalig dat ze decennialang door lobby van de industrie zo lang van die informatie zijn onthouden. Voedingswaarden en ingrediënten moeten ook gewoon bij alcoholische dranken duidelijk op het etiket zijn te vinden.” 

Dit eist foodwatch

Foodwatch wil dat, net als bij voeding en non-alcoholische dranken, er op alcoholische dranken volledige en transparante etikettering moet komen met vermelding van onder meer ingrediënten, voedingswaarden en calorieën. Als het aan de voedselwaakhond ligt geldt dit ook voor additieven en technische hulpstoffen die tijdens de productie worden gebruikt en waarvan resten in het eindproduct zitten.
 
Frank Lindner: “Nu moeten we extra waakzaam zijn voor verwatering van het voorstel door de alcoholindustrie. Zij zullen er waarschijnlijk alles aan doen om het Europese Parlement en de regeringen die de uiteindelijke beslissen nemen te beïnvloeden. Het is goed dat er nu een duidelijk plan op tafel ligt. We hopen dat dit resulteert in heldere wetgeving die snel wordt ingevoerd. En waarop kan worden gehandhaafd.”

Etiketten op flessen drank vergroten het bewustzijn

Wanneer alcoholflessen worden voorzien van opvallende etiketten met informatie over de risico’s van alcoholgebruik of de drinkrichtlijnen, zijn mensen beter geïnformeerd over de schade van alcohol en verminderen ze mogelijk zelfs hun drankgebruik. Dat blijkt uit een reeks onderzoeken verschenen in de Journal of Studies on Alcohol and Drugs.

Volgens Erin Hobin, Ph.D., onderzoeker aan de Dalla Lana School of Public Health van de University of Toronto vormen de resultaten van de reeks onderzoeken die onder haar leiding werden uitgevoerd, het eerste real-world bewijs dat relatief grote, felgele alcoholetiketten met wisselende boodschappen door consumenten worden opgemerkt. Plaatsing van waarschuwingsetiketten deed de totale verkoop van alcohol in de proefregio met 6,9% dalen. Ook verdriedubbelde de bekendheid met de nationale drinkrichtlijnen en verbeterde de kennis over alcoholgerelateerde gezondheidsrisico’s, zoals kanker. Vóór de introductie van de opvallende etiketten wist slechts ongeveer 25% van de deelnemers dat alcoholgebruik kanker kan veroorzaken. Na de etikettering steeg het bewustzijn tot 42%.

Het kankeretikettengedeelte van het onderzoek werd echter afgebroken omdat de alcoholindustrie protesteerde tegen het plakken van etiketten op hun producten. De industrie klaagde dat de regering van Yukon, die de studie heeft gecoördineerd en verantwoordelijk is voor de distributie en verkoop van alcohol op hun grondgebied, niet de wettelijke bevoegdheid had om dergelijke etiketten te plaatsen, dat de etiketten de vrijheid van meningsuiting van de industrie schonden en dat de regering de alcoholfabrikanten belasterde.

Onder druk zette de regering van Yukon het onderzoek, de studie naar het kankeretiket stop.

Etiketten op flessen drank vergroten het bewustzijn

De macht van de alcohollobby

Alcohollobby / De poster die Nederland niet mocht zien

De alcoholindustrie frustreert pogingen om jongeren van de drank af te houden, klagen alcoholbestrijders. Vorig jaar werd een postercampagne gestopt, onder juridische druk van Bacardi.

De posters op deze en de volgende pagina zijn nooit openbaar gemaakt.(posters niet zichtbaar op straffe van boete) Ze zijn tegengehouden door Bacardi, producent van het zoete mixdrankje Breezer. De Stichting Alcoholpreventie, die de posters maakte voor een campagne tegen drinken door jonge tieners, moest ze vorig jaar op last van de alcoholindustrie vernietigen.

Wim van Dalen van de Stichting Alcoholpreventie (STAP) in Utrecht: „We zagen al in 2002 dat kinderen steeds jonger gingen drinken. Uit onderzoek bleek dat ongeveer de helft van de 10- tot 15-jarigen wel eens alcohol had gedronken, vaak met instemming van hun ouders. Het kwam deels door de zoete mixdrankjes. Het was het breezer-effect, vooral meisjes dronken dat. Jongens gingen steeds jonger aan het bier. We wilden dat probleem in beeld brengen. We hebben een website gemaakt en die posters in een oplage van 2000 stuks gedrukt en het land in gestuurd.”

Maar STAP maakte een cruciale fout, bleek spoedig. Het 12-, 13-jarige meisje nam een slok uit een flesje dat moeiteloos was te herkennen als een Bacardi Breezer. En het jochie (foto hieronder) dronk onmiskenbaar Heineken, de merknaam was zichtbaar. ’Inbreuk op het merk- en auteursrecht’, vond Bacardi. De fabrikant eiste onder dreiging van een forse schadeclaim onmiddellijke vernietiging van de posters.

Van Dalen: „We hebben op ons kantoor zitten vergaderen, met het bestuur van STAP en één van onze subsidiegevers. Ze vonden dat we moesten toegeven aan de eis, omdat wij een eventuele schadevergoeding van 50.000 euro nooit zouden kunnen betalen.” De posters werden teruggehaald en ingeleverd bij de advocaat van Bacardi. Heineken hoefde niet eens in actie te komen, ook die poster werd teruggetrokken.

De STAP-directeur kan nog kwaad worden over de actie die de alcoholbranche, verenigd in de Stichting Verantwoord Alcoholgebruik (Stiva), bijna gelijktijdig ondernam. Stiva diende een klacht in tegen STAP bij de Reclame Code Commissie: de posters zouden kinderen juist aanzetten tot alcoholgebruik.

Stiva had een communicatiebureau laten uitzoeken hoe de posters zouden worden opgevat. Dat concludeerde: „Voor de kinderen die het zien, zal de poster een averechts effect sorteren: zij worden juist aangemoedigd in hun verlangen te willen drinken. De posters heeft een wervend effect ten aanzien van het drinken van alcohol.”

De klacht werd door de commissie van tafel geveegd. „Daar ben ik het nog steeds niet mee eens”, zegt directeur Ingrid van Engelshoven van Stiva. „Op die poster stond ’Hoezo te jong?’ Je loopt het risico dat een kind van 12, 13 denkt: ’zie je wel: drinken op mijn leeftijd is heel normaal, het staat zelf op die posters’.”

De zaak is afgedaan. Maar voor Wim van Dalen is de affaire een tekenend voorbeeld van de kracht van de alcohollobby in Nederland. „ Je ziet op die posters wat de werkelijkheid is. Het is toch te gek voor woorden dat je de werkelijkheid niet mag tonen? Kijk, in 2003 en 2004 had iedereen het over Breezers. Er zijn intussen heel wat nieuwe mixdrankjes bij gekomen. Maar Bacardi is marktleider tot en met. Nog steeds spreekt iedereen van Bacardi Breezers, niemand heeft het over Edah Breezers. Met Heineken is dat net zo. Wij wilden met die campagne de meest bekende voorkeursdrankjes van kinderen in beeld brengen.”

„Vroeger waren we altijd heel terughoudend met merklogo’s, want we wilden beslist geen reclame maken voor alcoholproducten. Maar dat vonden we in dit geval niet zo erg. Het ging om de herkenbaarheid. Ik heb de alcoholbranche onderschat. Ik heb die folders destijds ook gewoon naar Stiva gestuurd, want ze gingen naar ál onze relaties. Al vrij snel kreeg ik een advocaat van Bacardi aan de lijn. Van Heineken heb ik niets gehoord, dat heeft zich gedurende het hele proces stilgehouden.”

Bacardi spande direct een kort geding aan bij de rechtbank in Den Haag. Van Dalen besloot met zijn bestuur te gaan praten. „Die zeiden: maak er geen prestigestrijd van. We hebben Bacardi een compromis aangeboden. Ik vond het in mijn hart laf om posters terug te trekken. Maar ook mijn subsidiegevers drongen er op aan om te stoppen.”

Van Dalen moest door het stof voor de producent van de Breezers. In een overeenkomst tussen Bacardi en STAP, opgesteld door advocaten, werd bepaald dat Van Dalen zijn relaties een brief moest sturen waarin stond dat hij zonder toestemming promotiemateriaal van Bacardi in omloop had gebracht. Ook moest Van Dalen aan Bacardi precies opgeven aan welke instanties en personen de posters waren verstuurd. „Wij hadden dit promotiemateriaal niet aan u mogen toezenden”, aldus de door Bacardi gedicteerde brief. „Het promotiemateriaal kan het onjuiste vermoeden oproepen dat Bacardi alcoholconsumptie voor kinderen onder de 16 jaar zou aanmoedigen. Dit is beslist niet het geval. STAP betreurt het dat zij het promotiemateriaal naar buiten heeft gebracht.”

Aan de posters was, vond ook de Reclame Code Commissie, duidelijk te zien dat ze bedoeld waren als waarschuwing. De bier-poster wees op de grotere kans op verslaving bij kinderen die jong beginnen met drinken. De breezer-poster wees op de grotere gevoeligheid van jonge kinderen voor alcohol: het kan hun leerprestaties en geheugen aantasten. Twee bijwerkingen die ook in 2004 wetenschappelijk gezien onomstreden waren.

Column • Komt het einde van de war on drugs in zicht?

D. BERGMAN (VOC) 13 juli 2021

‘The war on drugs is ending’, schrijft de Amerikaanse auteur Michael Pollan in een geweldig essay in de New York Times van 10 juli, ‘Now we have to figure out what the peace looks like.’ Ook in ons land lijkt een voorzichtige kentering te zijn begonnen, in de nasleep van de afschuwelijke aanslag op Peter R. de Vries.

Na halve eeuw oorlog nu tijd voor vrede

Michael Pollan is een van mijn favoriete schrijvers, eerder verantwoordelijk voor ‘The Botany of Desire’ en het indrukwekkende ‘How to change your mind’. Hij schrijft over de relaties tussen voedsel, planten, drugs en menselijke cultuur.

Deze week verscheen zijn nieuwste boek, ‘This is your mind on plants: opium, caffeine, mescaline’. In zijn essay in de New York Times, ‘How Should We Do Drugs Now?’ constateert Pollan dat de Amerikaanse bevolking na een halve eeuw drugsoorlog klaar is om de vrede te tekenen.

Auteur Michael Pollan weet dat de tijd van de war on drugs de verleden tijd moet zijn…

Alle drugs decriminaliseren

Dat heeft natuurlijk te maken met de legalisering van cannabis in een groot aantal Amerikaanse staten, maar dat is zeker niet het enige. In Oregon is gebruik en bezit van gebruikshoeveelheden van álle drugs, dus ook coke en heroïne, gedecriminaliseerd.

Bovendien is therapeutisch gebruik van psilocybine, paddo’s, expliciet legaal in Oregon. In Californië wordt, gebruik, bezit van gebruikshoeveelheden en ‘social sharing’ van LSD en MDMA gedecriminaliseerd, een nieuwe mijlpaal op weg naar het einde van de drugsoorlog.

Hóe gaan we al die legale drugs legaliseren?

Meesterlijk schetst Michael Pollan de opgave waar we voor staan als we afscheid nemen van de in alle opzichten mislukte drugsoorlog: bepalen hóe we de verschillende drugs gaan reguleren. Hij herinnert de lezer er aan twee van de meest destructieve drugs die er bestaan helemaal legaal zijn: tabak en alcohol. Met tabak is het in de VS gelukt om zonder een verbod het gebruik flink naar beneden te krijgen.

Over alcohol schrijft Pollan: ‘De ongemakkelijke vrede die onze cultuur met alcohol heeft gesloten, kan de weg wijzen naar een manier waarop drugs als heroïne en cocaïne ooit, in het post-drugsoorlog tijdperk, gebruikt zouden kunnen worden. Als samenleving accepteren we dat sommige mensen in een ongezonde relatie met alcohol belanden en dat er elk jaar tienduizenden mensen sterven door misbruik van alcohol. Maar nog veel meer mensen gebruiken deze drug met plezier en zonder schade, zowel voor zichzelf als voor de samenleving. Ook hier spelen de rituelen die we rond drinken hebben ontwikkeld een beschermende rol en vormen ze een model, hoe onvolmaakt ook.’

Aanslag op Peter R. leidt  tot discussie over legalisering drugs

Wijze woorden, zoals je die in ons land maar zelden leest of hoort. Al lijkt de vreselijke aanslag op Peter R. de Vries wel te leiden tot een fundamenteler publiek debat over drugs en drugsbeleid. Jan Struijs, voorzitter van de Nederlandse Politiebond, zei de ochtend na de aanslag op radiozender BNR: ‘Aan de voorkant moet je veel meer aan preventie en gezondheidszorg doen en je eens een keer de vraag stellen, als je dat nou doet, kunnen we niet een gedeelte van de verdovende middelen vrijgeven?’

Verschillende collega’s van De Vries, onder wie misdaadverslaggevers Jan Meeus (NRC) en Marian Husken (Vrij Nederland) pleitten ook voor legalisering. Husken onder de glasheldere kop ‘Drugscriminelen bestrijd je door drugs te legaliseren’.

Peter R. de Vries: ‘Gezien hoe de war on drugs verloren is gegaan’

Dat laatste vindt Peter R. de Vries ook. Kort na de moord op advocaat Derk Wiersum, sprak hij er op NPO Radio 1 duidelijke taal over. De Vries vindt het laf dat Rutte de verantwoordelijkheid van drugscriminaliteit bij de consument van drugs legt; de politiek houdt het probleem in stand.

De Vries: ‘Mij valt op dat we bij incidenten steeds dezelfde reflex zien: er moet een narcoticabrigade komen, de straffen moeten omhoog en er wordt een appèl gedaan op de individuele gebruiker. Ik ben nu veertig jaar misdaadverslaggever, ik heb gezien hoe de war on drugs verloren is gegaan. En ik erger me aan die stereotiepe reflex iedere keer, waarbij men eigenlijk de kop in het zand steekt en weigert te kijken hoe we deze problematiek anders zouden kunnen aanvliegen. Want alle inspanningen hebben er niet toe geleid dat er ook maar één gram drugs minder hier op de hoek van de straat te krijgen is. En de misdaad is enorm toegenomen.’

Laat iedereen, maar vooral de politici in Den Haag, zich deze woorden ter harte nemen. De drugsoorlog moet stoppen.

Alcohol zou in de drugswet moeten staan’

Geniet, maar drink met mate. Die slogan had zo uit de hoed kunnen komen van psychiater en psychofarmacoloog David Nutt, die wil dat mensen het giftige goedje alcohol minder achteloos consumeren. Al vindt hij ook dat de drankindustrie met dat soort frasen slinks haar handen in onschuld wast.

Alcohol is een drug, schadelijker dan lsd of cannabis. Met die uitspraak veroorzaakte de Britse hoogleraar psychofarmacologie David Nutt ruim tien jaar geleden ophef in eigen land, met ontslag van zijn functie als overheidsadviseur tot gevolg. Hij pleitte er toen al geruime tijd voor – en nog trouwens – om alcohol op te nemen in het nationale drugsbeleid. Het staat niet in de drugswet, wierpen politici dan tegen. “Maar daar zou het wel in moeten staan. Het ís een drug, een schadelijke”, zegt hij nu, nog steeds strijdbaar. “Als alcohol vandaag werd uitgevonden, zou het in alle landen illegaal zijn. Maar alcohol is geaccepteerd. Het heeft een uitzondering gekregen op drugscontrole vanwege het historische gebruik en omdat we het graag drinken.”javascript:void(0)

In de ban doen

Nu richt hij zich tot de borrelaars zelf, in een missie om hen ervan te overtuigen niet te lichtvaardig over hun alcoholgebruik te denken. In zijn boek Drankje? De nieuwste inzichten over alcohol en gezondheid, waarvan in december 2020 de Nederlandse vertaling verscheen, beschrijft hij wat alcohol in ons lichaam en brein doet. En dat is weinig goeds. Overmatig drankgebruik kan organen als lever, hart en hersenen beschadigen. Matig drinken verhoogt al het risico op hartritmestoornissen en misschien ook op dementie, schrijft Nutt, al is het wetenschappelijke bewijs over dat tweede nog niet eenduidig.

Zo is er ook een studie waarin matige drinkers (zo’n een tot zeven glazen per week) mínder vaak dementie kregen dan geheelonthouders en zware drinkers. En die verhalen dat eenmaal daags een glas rode wijn juist beschermt tegen hart- en vaatziektes? Daar zijn inderdaad aanwijzingen voor, maar zelfs als dat klopt, weegt het volgens Nutt niet op tegen een ander risico: kanker. Er is inmiddels een flinke lijst kankersoorten gelinkt aan alcoholgebruik en voor sommige daarvan verhoogt volgens studies élk glaasje de kans. En dan hebben we het nog niet eens over zaken als de vele ongelukken en vechtpartijen die ontstaan na een avondje doorzakken, of verslavingsproblemen.

Bron: Kijk

De Verenigde Staten van het Drankprobleem: Amerikanen zuipen zich te pletter. Waarom?

Niet zo lang geleden werden Amerikaanse millennials nog geprezen als de droogste generatie ooit. Nu zuipen die jonge Amerikanen zich dood. Sinds 1999 is het aantal alcoholgerelateerde sterfgevallen in de VS verdubbeld, tot meer dan 70.000 per jaar, waardoor alcohol een van de belangrijkste oorzaken is van de daling van de Amerikaanse levensverwachting. Andere landen met diepgewortelde drankproblemen hebben de afgelopen jaren het alcoholgebruik net zien dalen. Waarom grijpen de Amerikanen naar de fles?

In februari zei bijna een kwart van de Amerikanen dat ze het afgelopen jaar meer hadden gedronken om met stress om te gaan. Maar Covid-19 en de pandemie is niet de uitleg. Sinds de millenniumwisseling is het alcoholgebruik gestaag gestegen in de VS, in een ommekeer van de lange daling in de jaren tachtig en negentig. Vóór de pandemie leken sommige aspecten van deze verschuiving best leuk, zolang je er maar niet te veel over nadacht.

Er is best veel veranderd in de VS qua alcohol sinds de 20e eeuw. Twintig jaar geleden kon je in de VS misschien wijn kopen in de supermarkt, nu hebben sommige supermarkten wijnbars, bier van de tap, borden die je uitnodigen om te ‘shoppen en nippen’. Er zijn er zelfs met winkelkarren met bekerhouders.

Het aantal bars is net als bij ons afgenomen, maar drinken is acceptabel op allerlei andere plaatsen waar het vroeger niet was: haarsalons en kledingboetieks serveren goedkope cava in plastic bekers. Bioscopen schenken alcohol, Starbucks schenkt alcohol, dierentuinen schenken alcohol.

Van 1999 tot 2017 is het aantal alcoholgerelateerde sterfgevallen in de VS verdubbeld, tot meer dan 70.000 per jaar, waardoor alcohol een van de belangrijkste oorzaken is van de daling van de Amerikaanse levensverwachting. Deze cijfers zullen waarschijnlijk nog erger worden: tijdens de pandemie steeg de drinkfrequentie, evenals de verkoop van sterke drank.

Wat dat laatste betreft: de Amerikanen drinken nog steeds minder alcohol dan de Belgen. Wij staan momenteel op een mooie 15e plaats wereldwijd, en de Belg ouder dan 15 kapt elk jaar gemiddeld 12,1 liter pure alcohol in zijn lijf. De Amerikanen staan 45e en gieten jaarlijks gemiddeld 9,8 liter alcohol binnen. Maar daarbij moeten een aantal kanttekeningen worden gemaakt.

Ten eerste: meer Belgen drinken, terwijl in de VS een pak meer geheelonthouders zijn, wat erop neerkomt dat de Amerikanen die zuipen, flink meer zuipen.

Ten tweede: 45 procent van zijn alcohol krijgt de Belg binnen via bier en dan nog voornamelijk pils. 38 procent komt van wijn en 14 procent van sterke drank. In de VS ligt dat laatste cijfer op 35 procent. En hoewel je kan argumenteren dat alcohol uiteindelijk alcohol is, zijn er wel degelijk een pak studies die hebben aangetoond dat problematische alcoholverslaving zich veel sneller manifesteert bij drinkers van het straf spul.

Jaarlijkse stijging van gemiddeld 10,5 procent in de cirrose-gerelateerde sterfte onder mensen van 25 tot 34 jaar

Plus: de Amerikanen zijn iedereen dus aan het inhalen de jongste jaren. Waarom is ingewikkeld. Niet zo lang geleden werden Amerikaanse millennials nog geprezen als de droogste generatie ooit – ze dronken niet veel als tieners, ze waren ‘nuchter nieuwsgierig’, ze waren zo bewonderenswaardig gefocust op gezond zijn. Ondertussen drinken ze zich te pletter. En sterven ze aan cirrose in recordtempo. Je leest het goed: het aantal jonge mensen met cirrose en leverkanker stijgt dramatisch in de Verenigde Staten. Sinds het begin van de eeuw steeg het jaarlijkse aantal sterfgevallen door cirrose met 65 procent. De grootste stijgingen waren gerelateerd aan alcoholische cirrose bij mensen van 25 tot 34 jaar oud. Sinds 2009 is er een jaarlijkse stijging van gemiddeld 10,5 procent in de cirrose-gerelateerde sterfte onder mensen van 25 tot 34 jaar.

Aan één zaak ligt dat zeker voor een keer niet: de media. De berichtgeving in de media is veranderd van het vrolijk overdrijven van de (nu betwiste) gezondheidsvoordelen van wijn naar het hysterisch krijsen dat geen enkele hoeveelheid alcohol ooit veilig is; het kan je kanker geven en het zal je zeker voor je tijd laten sterven. Maar zelfs degenen die luisteren naar die boodschap lijken op grillige en tegenstrijdige manieren te reageren.

Eén verklaring voor het feit dat Amerikanen sinds de eeuwwisseling elk jaar meer alcohol drinken, is dat ze deden waar de alcoholindustrie miljarden dollars voor uitgaf om hen te overtuigen te doen. In de jaren ’90 maakten makers van gedistilleerde drank een einde aan hun zelfopgelegde verbod op tv-reclame. Ze ontwikkelden ook nieuwe producten die niet-drinkers zouden kunnen initiëren (denk aan zoete voorgemengde drankjes zoals de populaire vodkalimonades. Ondertussen profiteerden wijnmakers van het idee, dat toen wijdverbreid was en sindsdien uitgedaagd, dat matige wijnconsumptie fysiek goed voor je zou kunnen zijn.

Er is een anekdote die illustreert hoe groot de impact van televisie is op Amerikanen: nadat het populaire actualiteitenprogramma 60 minutes een veel bekeken segment over de zogenaamde Franse paradox – het idee dat wijn de lage percentages hartziekten in Frankrijk zou kunnen verklaren – uitzond, schoot de verkoop in de VS van rode wijn met 44 procent omhoog.

Amerikaanse vrouwen hebben een onevenredig groot aandeel in de recente toename van alcoholgebruik

Maar dit verklaart niet waarom Amerikanen zo ontvankelijk zijn geweest voor de verkooppraatjes. Om eerlijk te zijn: een solide uitleg is er niet. Maar er zijn wel een aantal vaststellingen. Om te beginnen hebben Amerikaanse vrouwen een onevenredig groot aandeel in de recente toename van alcoholgebruik.

Hoewel zowel mannen als vrouwen vaak alcohol gebruiken om met stressvolle situaties en negatieve gevoelens om te gaan, blijkt uit onderzoek dat vrouwen dat aanzienlijk vaker doen. En ze zijn veel eerder geneigd om verdrietig en gestrest te zijn: vrouwen hebben ongeveer twee keer zoveel kans als mannen om aan depressie of angststoornissen te lijden – en hun algehele geluksgevoel is de afgelopen decennia aanzienlijk gedaald.

Opvallend is ook dat vrouwen veel vaker alleen drinken dan mannen. En dat ze dat niet doen om zich goed te voelen (de voornaamste reden die mannen geven om te drinken), maar om ‘het slechte gevoel weg te nemen’.

Schrik van de rol van alcohol bij ongewenste seksuele avances en drinken met je hond

De verschuiving in het drinken van vrouwen is bijzonder sterk, maar ongezonde vormen van alcoholgebruik lijken in veel groepen toe te nemen. Zelfs drinken in bars is de afgelopen jaren minder sociaal geworden. Het aangaan van gesprekken met vreemden is bijna taboe geworden, vooral onder jongere klanten. De schrik van de rol van alcohol bij ongewenste seksuele avances en de gevolgen daarvan zit er goed in.

Dus waarom niet gewoon thuis drinken? Het drinken dat toeneemt is dus, bijna per definitie, van de thuiszittende, verdrietige, niet-nog-een-dag-zoals-alle-de-andere-dagen-variëteit. Het soort drinken dat een grotere kans heeft om voor drankproblemen te zorgen. Het drinken dat afnam was vooral het goede, sociaal verbindende soort.

Hoewel de bierverkoop in 2020 daalde en hun lange daling voortzette, dronken Amerikanen meer van al het andere, vooral sterke drank en (misschien de eenzaamst klinkende drankjes van allemaal) voorgemengde, single-serve cocktails, waarvan de verkoop omhoogschoot. Dat is het soort drank dat het beter lijkt te doen met een verandering in het soort drinken.

Die trend van alleen, thuis drinken is ook marketingjongens niet ontgaan. Afgelopen augustus lanceerde de bierfabrikant Busch een nieuw product: Dog Brew. Een bottenbouillon verpakt als bier voor uw huisdier. De slogan? ‘Je zult nooit meer alleen drinken’. Het was prompt uitverkocht.

Bron Newsweek

‘Alcohol krijgt nu een groot deel van de bevolking in zijn greep’

Sinds de heropening van de terrassen belanden er weer dronken mensen op de spoedafdelingen: daar hielden wij ons hart al voor vast. Wie zijn die mensen die nu op de spoed belanden of net nu veel meer drinken?

Ten eerste heb je jongeren die tijdens de coronaperiode niet veel dronken omdat dat voor hen een sociaal gebeuren is. Nu ze plots weer in het openbaar mogen drinken, gaan ze hun sociale noden compenseren. En omdat het al zo lang geleden is, gaan ze overmatig drinken, of meer drinken als ze samen zijn met vrienden. Door de gewoontevorming zullen ze in veel gevallen ook sneller een glas drinken als ze zich niet onder vrienden bevinden. Drinken wordt het nieuwe normaal, en ze kunnen zo sneller in een gevarenzone belanden.

Daarnaast zijn er volwassenen die thuis nooit veel hebben gedronken, maar die wel af en toe een glas drinken op een terras, samen met vrienden. Ook voor hen is de versoepeling niet zonder gevaren. Meer buitenshuis drinken kan ertoe leiden dat je thuis sneller een glas zult drinken.

Er is ook een grote groep mensen die vooral thuis drinkt, en die vroeger op de dag zijn beginnen te drinken tijdens de coronaperiode. Ze drinken een aperitief om 11 uur in plaats van om 12 uur, en een biertje of wijntje om 15 uur in plaats van om 17 uur. Zij zijn blij dat ze na de heropening van de terrassen eindelijk ook eens buitenshuis kunnen drinken. Dat voelt voor veel mensen nog steeds aan alsof het meer wordt getolereerd. Het probleem van het thuis drinken zullen ze relativeren omdat ze buitenshuis net hetzelfde doen.

Mensen gaan meer drinken nu we aan het versoepelen zijn, en daar staan we niet genoeg bij stil, ook al omdat covid veel levens heeft geëist in het voorbije jaar.

Alcohol krijgt nu een groot deel van de bevolking in zijn greep. De klinieken bereiden zich al voor op een toestroom van probleemdrinkers.

Bron: humo